موشک نور

تکمیل موشک C-801 بعنوان جایگزینی بر پایه موشک استایکس به نام HY-2 بود که بطور کاملا غیر مستقیم و مشخصی دارای توانایی های مربوط به آغاز دوره نفوذ غربی ها در چین بود . بعد از 8 سال تحقیق و توسعه تغییرات کاملی در فلسفه طراحی آن رخ داده بود . مانند موشک سوخت جامد فروصوت . موشک کشتی به کشتی C-801 آخرین آزمایش های طراحی را در سپتامبر 1985 گذراند و بی درنگ در وارد آزمایش های پروازی گردید و در همه 6 پرتاب آزمایشی به هدف برخورد کرد . طرح نهایی این موشک در سال 1987 به تایید رسید.

موشک C-801 دارای بدنه سیلندر شکل باریک با سر تخم مرغی شکل می باشد . و دارای بالهای ذوزنقه ای شکل ثابت و تیغه های دم که ریشه آن تا انتهای بدنه امتداد یافته است . ریل های پرتاب بطور ثابت در امتداد بدنه در قسمت بالای آن قرار دارند . یک بوستر بالدار نیز در انتهای بدنه با دم آن یکپارچه شده است . در بخش جلوی بدنه یک رادار جستجوگر مونو پالسی فرکانس بالا ( احتمالا باند j ) برای هدایت نهایی آن در پشت سر آن سر جنگی 165 کیلوگرمی زره پوش شده قرار دارد .تجهیزات واقع در دهلیز احتمالا شامل سیستم عامل هدایت و فرماندهی ، جایروهای عمودی ، ارتفاع سنج راداری و آنتن های آن می باشد، سیستم خرج کمکی آن در جهت خاصی تعیین شده است. البته باید بطور قابل ملاحظه ای برجسته باشد که نوع زیردریایی پرتاب آن قادر باشد فقط هنگام بالا آمدن زیردریایی از آن استفاده کند.
سیستم رادار هدایت نهایی مونوپالس آن دارای توانایی ضد اخلال می باشد.دقت ارتفاع سنج راداری موشک به آن اجازه می دهد تا در کمترین ارتفاع ممکن در سطح دریا پرواز کند . این موشک از یک سر جنگی نیم زره پوش ترکشزا استفاده می کند ، ابتدا با اتکا بر انرژی جنبشی موشک در بدنه کشتی ها نفوذ کرده و سپس سر جنگی آن عمل می کند . در طول آزمایشات این موشک در یک مورد به یک کشتی 10 هزار تنی حمله ور شد و آن را غرق کرد.
C-801 توسط قایق های تندروی موشک انداز ، زیردریاییها ،قایق های محافظ و ناوشکن ها و از آن می توان در حمله به ناوهای محافظ و ناوشکن ها استفاده نمود .زیر دریایی های کلاس هون به موشک کروز C-801 مسلح می باشند، همچنین زیردر یایی های کلاس سانگ نیز به این موشک مسلح هستند . زیردریایی های اصلاح شده کلاس رومئو نیز با 6 تیر از موشک های سطح به سطح C-801 مسلح می باشند . در طراحی ناوشکن کلاس لووا نیز این ناوشکن به 6 تیر موشک بالستیک CY-1 و 8 تیر C-801 مسلح می باشد . ناوشکن های کلاس لوها هم به 8 تیر C-801 مسلح می باشند .
این موشک همه کاره را می توان بر روی کشتیها و هواپیماها و وسایل نقلیه موتوری ارتقا یافته نیز بکار گرفت ، نوع پایه موشک C-801 کشتی به کشتی می باشد ، طرحهای ارتقاء یافته شامل مدلهای زیر می باشد:
C-801A : نوع همه کاره این موشک ضد کشتی دارای بالهای تا شونده ،آزمایش خودکار ، مسیر بالستیکی شکسته ، سیلوی پرتاب و برخی تکنولوژی های جدید که قابلیت حمل بیشتری را به کشتی ها می دهد .
CY-1 این موشک ضد زیردریایی است و دارای قسمت پشتی به اندازه نصف YJ-1 با ازدر سبک وزن می باشد ، دارای شکل و شمایل اروپایی و سر سفید رنگ A244 در قسمت جلو .
C-802 : موشک ساحل به دریا است که یک موتور کوچک توربوجت جایگزین راکت سوخت جامد شده این جایگزینی افزایش برد تاسه برابر را تا برد 120 کیلومتر ،فراهم می کند .
ایران احتمالا 100 موشک C-801 و 8 پرتابگر آن را در سال 88-1987 بدست آورده است . در سال1994 ادعا می شد که ایران دارای 200 موشک ،C-801 است و توانایی تولید آن را بصورت بومی دارد(تحت عنوان تندر) . گزارشات دیگری مبنی بر اینکه در سال 1996 چین پیشنهاد کمکی به ایران برای ساخت یک موشک کروز ضد کشتی به نام کوثر داده استکه کوثر بر پایه C-801 یا C-802 می باشد . ایران در ژوئن 1997 یک C-801 چینی گونه هواپرتاب را از جنگنده F-4 بطور آزمایشی پرتاب کرده است .
ناوشکن های کلاس لوهو تایپ 113 که رونمایی شدند یک پیشرفت عمده تسلیحاتی در زمینه سیستمهای الکترونیکی بودند ، که سلاح اصلی سطح به سطح آنها موشک های سینه مال YJ-82 و YJ-83 بود . همچنین سیستم تسلیحاتی تایپ 167 شنزن لوهو تفاوت چندانی با دیگر لوهو های در حال خدمت نداشت و شامل 16 فروند موشک YJ-82 و YJ-83 سطح به سطح بود. توسعه جیانجوی 2 ،FEG ، (تایپ 053H3 )ارتقاء رادار و سیستم کنترل آتش ، شامل خطوط انتقال داده بعلاوه یک رادار کنترل آتش جدید است .سیستم تسلیحاتی بسیار پر قدرت شامل دو مجموعه چهارتایی از موشک های سطح به سطح YJ-82-83 (در مقایسه با نسخه اولیه دوگانه سه تایی ) ( بعلاوه تعدادی جیانجوی 1 ،FFGS ، احتمالا YJ-82 را نیز بکار می گیرند )توسعه موشک کروز ضد کشتی YJ-82 برای زیر دریاییهای سانگ نهایتا نیروی دریایی چین را صاحب یک موشک کروز زیر دریایی پرتاب کرد .
موشک ضد زیردریایی ،زیر دریایی پرتاب ،یینجی شماره 8 مدل 3 ، در اوایل 1997 وارد فاز اولیه آزمایش و اصلاح و ارتقا قرار گرفت . منابع تایوانی ادعا می کنند که چین یینجی ، شماره 8 را با الگو برداری از موشک اگزوست فرانسه ساخته است . احتمال اثابت به هدف مورد انتظار به هدف نیز بالا بود ، بنابراین موشک رایج نیروهای چینی می باشد . چینی ها در نوامبر سال 2002 یک موشک کروز ضد کشتی YJ-83 را از جنگنده – بمب افکن JH-7 در خلیج بای واقع در شمال چین پرتاب کردند . آزمایش موشک کروز جدید نشان داد که برد این موشک دو برابر برآورد سرویسهای اطلاعاتی آمذریکا می باشد . برد YJ-83 در حدود 75 مایل ارزیابی شده بود در حالیکه آزمایش موشک جدید نشان داد که برد این موشک در حدود 155 مایل (250 کیلومتر ) می باشد .باور بر این است که موشک YJ-83 از موشک ضد کشتی کروز C-801 مشتق شده است اما می تواند با سرعت فرا صوت پرواز کند که این امر متوقف کردن آن را برای کشتی هدف بسیار مشکل می کند . موشک YJ-83 برخی مواقع C-803 نامیده می شود . این موشک توانایی دریافت اطلاعات هدف را از هواپیما دارد و بطور نسبی با جنگنده – بمب افکن JH-7 متناسب شده است .
نقش YJ-82 تا حدودی مبهم باقی مانده است . با استفاده از منابع و سوابق هر دو موشک C-801 و C-802 و احتمالا کل عوامل نقش دهنده به سیستم های تسلیحاتی به گونه ای است که می توانند هر دو موشک را شلیک کنند . بنابراین وقتی که برخی منابع YJ-82 و YJ-83 را نام می برند برخی نیز آن را YJ-83 و YJ-82 ،یعنی اسمی را وارونه بیان می کنند .
C-802
نقل از ویکی پدیا(دایره المعارف آزاد)
Yingji-82 یا YJ-8 (معنای تحت اللفظی آن عقاب مهاجم ، اسم رمز ناتوی آن : CSS-N-8 Saccade ) یک موشک ضد کشتی چینی می باشد که که برای اولین بار در 1989 که توسط هایینگ ، سومین آکادمی فناوری الترومکانیک چین می باشد ، آشکار شد . به این دلیل که Yingji-82 دارای سطح مقطع راداری کوچک ، مسیر پروازی در ارتفاع پایین (فقط در حد 7 متر بالای سطح آب ) و توانایی ضد اخلال بالای سیستم هدایت آن ، کشتی هدف شانس پایینی برای رهگیری آن خواهد داشت . احتمال اثابت به هدف آن بیش از 98%
ارزیابی می شود . Yingji-82 را می توان توسط هواپیماها ، شناورهای سطحی ، زیردریایی ها و وسایل نقلیه خشکی پایه پرتاب کرد و با داشتن یک شناخت صحیح می توان آن را به همراه موشک هارپون آمریکایی از جمله بهترین موشک های در حال تولید قلمداد کرد . مشخصه نوع صادراتی آن نیز C-802 می باشد .
طراحی
Yingji-82 موشک ضد کشتی مشتق شده از YJ-8 ( C-801 ) چینی با برد افزایش یافته است . YJ-82 ظاهرا شبیه YJ-8 می باشد و دارای یک بوستر سوخت جامد و سیستم هدایتی YJ-8 می باشد . بیشترین تفاوت YJ-82 بکار گیری یک موتور توربوجت با سوخت پارافین پایه می باشدکه جایگزین موتور راکتی سوخت جامد شده است . به این دلیل طول بدنه موشک افزایش یافته بود تا سوخت بیشتری را با خود حمل کند . برد بیشینه این موشک نیز تخمین زده می شود که از 40 کیلومتر به 120 کیلو متر افزایش یافته باشد .
آرایش جنگی
موشک YJ-82توسط یگان های سطحی آینده چینی حمل و بکار گرفته خواهد شد که شامل ناوشکن های تایپ 051B (کلاس لوهای ) می باشد . تعدادی از کشتی هایی که در سال های اخیر ساخته شده بودند برای حمل YJ-82 ارتقاء یافته اند . برد موشک YJ-82 در برخی مواقع که با اتکا بر اطلاعات هدف ارائه شده توسط سیستم های راداری هوابرد حمل شونده توسط هلی کوپتر ها و هوا گرد های بال ثابت بیشتر هم می شود . بنا به برخی گزارشات ایران در حدود 60 تیر گونه خشکی پایه موشک YJ-82 را به دنبال جنگ خلیج فارس در سال 1991 خریداری کرد . گونه هواپرتاب YJ-82 به اسم YJ-82K طراحی شده است بطوری که یک جنگنده – بمب افکن JH-17 می تواند 4 تیر را حمل کند . به عنوان نقش ثانویه می توان از آن در حمله به تاسیسات ساحلی نیز استفاده کرد و در نقش حمله زمینی فقط حمله به اهداف ثابت امکان پذیر است و نه اهداف متحرک .
حالات پرتاب
زمین پایه متحرک/ نیمه متحرک
گونه 051B (کلاس لوهای) DDG ، گونه 053H3 (کلاس جیانجوی 2 ) FFG
بمب افکن H-6
جنگنده بمب افکن JH-7
جنگنده چنگدو JF-17
هودونگ FAC /قایق های موشک انداز (ایران)
سوخوی SU-24 (ایران /نور)
فانتوم F-4 (ایران /نور)
جنگنده F-22P و قایق های موشک انداز کلاس جلا لت (نیروی دریایی پاکستان )
گونه ها
YJ-82 (C-802 ) نوع پایه
YJ-82K ( K C-802 ) گونه هوا پرتاب
D C-802K
YJ-83 (C-803 ) گونه ای که برد آن 150 تا 200 کیلو متر افزایش یافته
KD-88
YJ-85 ( C-805 ) این گونه دارای برد 400 کیلومتر برای حمله زمینی می باشد .
نور :نوع پیشرفته ایرانی
در اوایل سال 2000 گزارش هایی مبنی بر اینکه ایران و کره شمالی در حال اجرای طرح مشترکی برای توسعه و پیشرفته کردن گونه ای از موشک C-802 می باشند .در ابتدا ایران این موشک را از چین که نسبتا هم قدیمی شده بود ، بدست آورد و سپس به همراه کره شمالی شروع به کار بر روی تکنولوژی این سیستم موشکی کردند . این دو کشور مشترکا گونه ای از این موشک را توسعه داد ه و ارتقاء دادند که دقت بیشتری را فراهم می آورد .
ترکیب طراحی
YJ-82 صرف نظر از داشتن بدنه بلند تر و یک ورودی هوا برای موتور توربوجت ، به هنکام پیدایش تقریبا همانند YJ-8 بود . موشک بدنه ای باریک و دماغه تخم مرغی داشت . این موشک چهار بال دلتا شکل ، و دارای چهار عدد سطوح کنترل کوچکتر و چهار باله دم بزرگ تثبیت کننده می باشد . تیغه های دم بر روی بوستر راکتی سوار شده اند و پس از جدا شدن آن دیگر روی بدنه دیده نمی شوند . ورودی هوا بین دو تیغه بال در زیر بدنه موشک قرار گرفته است . بال های جلویی و تیغه دم وقتی که موشک داخل محفظه پرتاب قرار دارد تا می شوند .
خصوصیات پروازی
هنکام پرتاب بوستر راکتی سوخت جامد به آن شتاب می بخشد بطوری که در عرض چند ثانیه سرعت آن از 0 به 9/0 ماخ می رسد .پس از به اتمام رسیدنسوخت ، بوستر خارجی از موشک جدا می شود و موتور توربوجت موشک شروع به کار می کند . این موشک توسط سیستم خلبان خودکار اینرسیایی و ارتفاع سنج رادیویی با سرعت پیمایش 9/0 ماخ هدایت می شود و ارتفاع پیمایشی آن 10 تا 20 متر می باشد که این اندازه در نمونه های اولیه ( C-801/YJ-81 ) 20 تا 30 متر می باشد .
هنگا می کهک موشک وارد آخرین مرحله پروازی می شود سیستم هدایت نهایی راداری آن برای یافتن هدف شروع به کار می کند . موشک فقط یک بار روی هدف قفل می کند و سپس ارتفاع پروازی خود را به 3 تا 5 متر بالای سطح دریا کاهش می دهد و تا چند کیلو متر مانده به هدف به پیش می رود دقیقا مشابه اگزوست و در این مرحله هم ارتفاع پروازی آن نسبت به نمونه های اولیه کاهش یافته که برای C-801/YJ-81 ، 5 تا 7 متر بود .مانور های این موشک در مرحله نهایی دفاع از سمت کشتی هدف را برای سیستم های دفاعی آن بسیار مشکل می کند .هنگا می که این موشک توانمندبه هدف نزدیک می شود درست از ناحیه ای که اصطلاحا خط آبی نامیده می شود به کشتی برخورد می کند تا بیشترین خسارت را به آن وارد کند .در ششمین نمایشگاه هوایی ژوهای که اواخر 2006 برگزار شد ، تولید کننده آن درباره چگونگی مسیر پروازی قوسی شکل آن و نکاتی در مورد عملکرد پروازی ان مسائلی را فاش کرد .
هدایت
رادار هدایت نهایی موشک نیز به همان خوبی سیستم اینرسیایی هدایت موشک در میانه مسیر می باشد . در طول مدت استفاده از ناو
بری اینرسیایی ، موشک YJ-8 به یک ارتفاع سنج راداری برای استفاده از خلبان خود کار در طول مسیر پیمایشی مجهز شده است . سیتم راداری مونوپالس هدایت راداری این موشک دارای توانایی ضد اخلال بالایی می باشد . دقت بالای ارتفاع سنج رادیویی به آن اجازه می دهد که در کمترین ارتفاع ممکن از سطح دریا پرواز کند ، که در شرایط عادی حدود 20 تا 30 متر می باشد .
سر جنگی
این موشک دارای یک سر جنگی نیمه زره پوش ضد نفر 165 کیلوگرمی است که برای نفوذ به بدنه کشتی به انرژی جنبشی خود متکی است ، بطوریکه ابتدا موشک با تکیه بر انرژی جنبشی خود به بدنه کشتی نفوذ می کند و سپس سر جنگی آن داخل کشتی منفجر می شود . توانایی موشک YJ-82 در حال ضربه زدن و اثابت به بدنه کشتی نسبت به YJ-8/YJ-81 افزایش یافته است .
کاربران
نیروی دریایی بنگلادش
نیروی دریایی اندونزی ، این نیرو قایق های تندرو تهاجمی FPB57 خود را به این موشک مجهز کرده است (این قایق ها ی تهاجمی سریع تحت لیسانس شرکت آلمانی آلباتروس ساخته شده اند )
نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران ، بر پایه برخی گزارشات ، ایران دارای 60 تیر YJ-82 می باشد که آنها را در پایگاه های رزمی ساحلی جزیره قشم مستقر کرده است .ایران پس از جنگ خلیج فارس در سال 1991 فورا 150 تیر YJ-82 سفارش داد ، اما چینیها بر اثر فشار ایالات متحده امریکا بعد از تحویل محموله 60 تیری این سلاح از تحویل بقیه خودداری کردند . بنابراین چین پیشنهاد فروش 15 فروند قایق گشتی مسلح به این موشک ها را به ایران داد . همچنین گمانه زنیها یی مبنی بر فروش تعداد نامشخصی از این موشک ها به گروه شبه نظامی حزب ا... وجود دارد . در این مدت ایران گونه ارتقاء یافته ای از C-802 را با نام نور تولید کرده است .
نیروی دریایی پاکستان ، پاکستان گزارش می دهد که تعدا د بسیار زیادی از این موشک را خریداری کرده و تعدادی را نیز تحت لیسانس چین تولید نموده است .
حزب ا.. ، حزب ا... این موشک را از طریق ایران بدست آورده است .
نیروی دریایی سلطنتی تایلند ، این نیرو C-802 را جایگزین C-801/YJ-81 کرده است و از آن در فریگیت های کلاس 053HT استفاده می کند .
تاریخچه عملیاتی
برخی گزارشها به طور جنبی اشاره می کنند که موشک مورد استفاده در 14 جولای 2006 لبنان ، هنگامی که حزب ا... به دو کشتی جنگی اسراییل حمله کرد دو موشک به شناور هانیت خسارات عمده وارد کرده و چهار نفر نیز تلفات انسانی در بر داشت . منابع دولتی چین می گویند این موشک C-802 نبوده است و در عوض مدعی هستند که آن یک موشک C-701 بوده است . ایران گزارش های مبنی بر تامین موشک های حزب ا.. را رد کرده و رسما این ادعا ها را تکذیب می کند . هانیت خسارات شدیدی را تحمل کرد ولی شناور ماند و خود را بع خارج از خط آتش رساند و برای یک دوره تعمیر و بازیابی خود عقب نشینی کرد .
کشتی اسراییل دارای دغاع موشکی چندلایه پیچیده ای شامل :توپ فالانکس ، موشک های ضد موشک باراک ، باریکه و تدابیر متقابل الکترونیکی است . این سامانه های دفاعی قادر به جلوگیری از حمله موشک ضد کشتی از نوع YJ-82 بودند اما به عقیده ارتش اسرائیل در زمان اثابت موشک C-802 به کشتی بطور عمدی به دلایل زیر خاموش بودند :
• عدم اطلاع از اینکه حزب ا... دارای چنین موشک هایی است .
• وجود جنگنده های نیروی هوایی اسرائیل در منطقه که هدایت عملیات را بر عهده داشتند این احتمال می رفت که سامانه ضد کشتی آن را تهدید هوایی محسوب کرده و به جنگنده خودی حمله کند . هرچند که این کشتی دارای سامانه تشخیص دوست از دشمن برای جلوگیری از حمله به هواپیماهای خودی است .
ارتقاء
بیشتر ارتقاء های اینم وشک بر سامانه هدایتی این موشک متمرکز بوده و بودجه آن از محل تولید و فروش خود شرکت تامین شده و نه از بودجه دولتی .
ارتفاع سنج
ارتفاع سنج راداری را می توان با ارتفاع سنج لیزری جایگزین کرد که بی شباهت به جستجوگر ESM می باشد و بروز کردن تمام مدل های خانواده موشک های ضد کشتی می توان از ارتفاع سنج لیزری استفاده کرد .
جستجوگرها
اولین ارتقاها ی انجام شده شامل یکپارچه کردن هدایت فروسرخ که یک سامانه دوتایی مانند آنچه که در موشک هسیونگ فنگ 2 تایوانی بکار رفته بود . جستجوگر و تصویر بردار فروسرخ و تلویزیونی شبیه آنچه که قبلا در موشک C-701 بکار رفته بود و در دسترس بود استفاده شده بود . بنا به گزارشات سامانه تصویر بردار فروسرخ از تکنولوژی توسعه یافته برای موشک های هوا به هوا ی چینی مشتق شده است . سه جستجوگر قابل تعویض وجود دارد ، یکی شامل رادار اصلی دریاپایه که توسط کارخانه روی آن یکپارچه می شود .
نظر به اینکه تصویر بردار فروسرخ و جستجوگر تلویزیونی بطور قابل توجهی از جستجوگر راداری کوچکتر می باشند ، سازنده آن این امتیاز را داشته که ، فضای کافی برای توسعه گونه ای از این موشک با جستجوگر های مختلط برای سیستم هدایت دوگانه شامل : رادار و هدایت فروسرخ ، تلویزیونی و هدایت فروسرخ ، سیستم هدایت تلویزیونی و فروسرخ داشته باشد . این جستجوگرها می توانند کاملا برای ماموریتهای دریاپایه طراحی شوند . بر طبق گزارشات منابع داخلی چین کارخانه سازنده ، می گوید که در سه ماهه اول سال 2006 هیچ سفارشی برای جستجو گرهای مختلط نداشته است مگر ترکیب رادار و فروسرخ و در این مدت با مسکلات بودجه ای نیز روبرو بوده است .
خوط انتقال داده یکپارچه شده با جستجوگر راداری و یا جستجوگر دوگانه راداری و هدایت فروسرخ اضافه شده به C-802 تجهیزات جدیدی بود که به آن مسلح شده بود و این موشک را قادر می ساخت تا اطلاعات مورد نیاز از هدف را از هواپیما بگیرد که بعدها این امکانات بصورت ویژگیهای استاندارد در آمد . اولین آزمایش موفقیت آمیز C-802 که توسط خطوط انتقال داده با یک فروند هواپیمای SH-5 ASW هاربین مجهز به رادار انگلیسی هدایت می شد ، اتفاق افتاد . بزودی هواپیماهای گشت دریایی Y-8X که به رادار لیتون کانادایی مجهز بودند این وظیفه را به عهده گرفتند . این خطوط انتقال داده برای نسخه اصلی YJ-83/C-803 می باشد که جایگزین می باشد که جایگزین ¬YJ-82/C-802 است به عنوان YJ-82/C-802 ارتقاء یافته پذیرفته شد .
بنابراین خطوط انتقال داده یکپارچه شده با جستجوگر راداری بود که یک خط انتقال داده جدید سازگار با سه گونه جستجوگر هایی که بطور موفقیت آمیزی توسعه یافته بودند ، بطور قابل توجهی توانایی تهاجمی موشک را افزایش می داد و به خدمه هواپیما یا کشتی اجازه می داد که با استفاده از تصاویر فراهم شده توسط جستجوگر های تلویزیونی یا تصویر بردار فروسرخ اهداف بالقوه را انتخاب نمایند ،شبیه تصاویری که خلبانان هواپیماهای A-10 توسط تصویر بردار فروسرخ موشک هوا به زمین ماوریک در جنگ
خلیج فارس در اختیار داشتند . برای در اختیارداشتن توانایی حمله به اهداف زمینی و بیشتر برای حمله به اهداف متحرک نیز می توان این موشک را با جستجوگر های تلویزیونی و تصویر بردار فروسرخ سفارش داد و نه جستجوگر راداری . مشابها خطوط انتقال داده جدید فقط با جستجوگر راداری یکپارچه شده و این خطوط انتقال داده جدید اجازه می دهد تا مسیر پروازی موشک در میانه راه تغییر یابد و هدف خود را پس از پرتاب تغییر دهد . هرچند که هیچ گزارشی مبنی بر این ادعا که کاربر می تواند مانند موشک هارپون حمله را در میانه مسیر متوقف کند . خطوط انتقال داده جدید تفاوت بسیار اندکی با خطوط انتقال داده قدیمی یکپارچه با جستجوگر راداری دارد و بر اساس سخت افزارهای همان سیستم توسعه یافته است و تفاوت اصلی آن در نرم افزار های آن می باشد .
ریل پرتاب موشک
برای گونه هوا پرتاب این موشک جهانی یک سیستم پرتاب ریلی مورد نیاز بود که برای C-802 توسعه یافت که زمان نصب این موشک بر روی پرتابگر را کاهش می دهد که بسیار مهم است . بعلاوه این سیستم جدید به همه هواپیماها ی موجود در نیروی هوایی چین اجازه می داد که به موشک C-802 مسلح شوند .
کانتینر
برای گونه سطح پرتاب چینی ها پرتابگرهای قابل انبار کردن در کانتینر هایی که می توانست برای جای دادن موشک های C-801 ، C-802 ، CY-1 ASW دستکاری شود ، این کانتینر های جدید بعدها استاندارد شدند .
GPS / GLONAS
آخرين ارتقاء انجام شده بر روي اين موشك يكبارچه كردن هر دو سيستم هدايتي گلوناس و GPS بود , گزارش هايي وجود دارد مبني بر اينكه تكنولوژي آن از از مهمات حمله مستقيم آمريكايي بدست امده از بمباران سفارت چين در بلگراد گرفته شده است . سيستم هدايتي GPS و گلوناس را مي توان بصورت يكپارچه و با ساير سيستم ها ي هدايتي يا بصورت مستقل بكار برد . به هنگام استفاده از جستجوگرهاي مختلط در نقش ضد كشتي ‚توسعه خصوصيات پروازي باعث صرفه جويي در مصرف سوخت شده و بنابراين برد موشك افزايش مي يابد و براي حمله به اهداف زميني يك جايگزين بسيار ارزان قيمت كه به كمك نقشه هاي ديجيتالي قادر به ژرواز سينه مال از روي عوارض زمين مي باشد . (ارتفاع پروازي در پرواز سينه مال بايد از پيش تنظيم شود ).
هر چند مشكلات بودجه اي فقط اجازه ارتقاء كانتينرهاي پرتابگر و بهينه سازي خطوط انتقال داده يكپارچه شده با جستجوگر راداري و جستجوگر هاي دو گانه راداري و هدايت فروسرخ وارد خدمت در ارتش چين شد و با وجود اينكه توليد كننده چيني آن براي فروش آن تلاش كرد موفقيتي در صادرات گونه ارتقاء يافته C-802 ديده نمي شود .
C-802
در نمايشگاه هوايي ژوهاي كه از اواخر اكتبر 2006 تا اوايل نوامبر همان سال ادامه داشت , يك گونه توسعه يافته يافته C-802 به نمايش گذاشته شده بود اندازه گونه ارتقاء يافته حدودا مشابه همان گونه اصلي C-802 مي باشد , اما برد آن آن تا 180 كيلومتر افزايش يافته بود . اطلاعاتي در مورد اين گونه از موشك C-802 بسيار اندك مي باشد مگر اينكه مي دانيم اين موشك قبلا با جستجوگر راداري به خدمت ارتش چين در آمده است .
C-803
چين موشك YJ-83 (C-803 ) را بر پايه موشك ضد كشتي C-802 براي جانشيني اين موشك توسعه داد . سر طراح اين پروژه
همان سرطراح YJ-85 كه آخرين عضو سري اين موشك بود , آقاي هوانگ رويسونگ بود كسي كه موفق شد پس از بازنشستگي آقاي ليانگ شوين جانشين وي شود. YJ-83 كه به يك موتور توربوجت مجهز شده بود در حالت عملياتي وقتي از هواپيما پرتاب مي شد , بردي بيش از 225 كيلومتر داشت و در حالت سطح پرتاب , 150 تا 200 كيلومتر برد داشت . مدلهاي اوليه موشك ضد كشتي YJ-83 براي اولين بار در رژه روز ملي در سال 1999 پديدار شد كه فقط با جستجوگر راداري مجهز شده بود . جستجوگرهايي كه براي YJ-82 ارتقاء يافته بودند براي C-803 در دسترس بودند اما آنها هنوز كامل نبودند و چينيها انها را پذيرفته بودند . كانتينرهاي اين موشك جديد به همان شكل اوليه حفظ شده بودند تا موشك سريعتر سوار شود به همان خوبي موشك . cy-1 ASW
آنتن خطوط انتقال داده جدید با بدنه موشک یکپارچه شده بود تا در میانه مسیر، اطلاعات مربوط به هدف را از هواپیماهای اکتشافی دریایی مانند SH-5 یا Y-8X و یا هلیکوپتر های گشت دریایی مانند Z-8 و Z-9 دریافت کند . این ویژگی استاندارد برای تمام موشک های در حال تولید است . جستجوگرهای متفاوت C-802 ارتقاء یافته که در نهایت با خطوط انتقال داده C-803 یکپارچه شده بود در عمل فقط توسعه ابتدایی C-803 محسوب می شد و در نهایت با C-802 ارتقاء یافته یکپارچه شدند . هر چند که آنها کامل نبودند ، اگر این خطوط انتقال داده کامل بودند نه فقط با جستجوگر راداری ،بلکه با جستجوگر دو گانه راداری – هدایت فروسرخ و یا که با تمام انواع جستجوگرها نیز سازگار بودند .
پرواز با سرعت های فراصوت در مراحل نهایی حمله به دلیل پرواز سینه مال تقریبا غیر ممکن شده است . بنابراین این موشک جدید هنوز توانایی حمله به اهداف زمینی را مانند اسلاف خود بدست نیاورده است ، در عوض آن فقط توانایی حمله به اهداف ساحلی را دارد . با وجود این اصلاحات ، هر چند در نهایت YJ-83 سرنوشت نامعلومی دارد ، برای اینکه چندین موشک پیشرفته مانند YJ-12 پیش از این توسط آکادمی تکنولوژی های الکترونیک هایینگ طراحی شده اند و سرطراح این موشک جدید کسی نبود جز آقای هوانگ رویسونگ سرطراح C-803 .آن موشک هیچ شباهتی به C-803 نداشت که در تعداد زیاد وارد خدمت شده است و در دسترس می باشد ،که بسیار پیشرفته تر از موشک هایی بود که قبلا توسعه یافته بودند . نیروی دریایی پاکستان از این موشک ها در فریگیت های F-22P بهره برداری می کند .
KD-88 موشک کروز حمله زمینی
نیروهای مسلح پاکستان هم اکنون به گونه حمله زمینی موشک هواپرتاب ضد کشتی YJ-81 مجهز شده اند که KD-88 نامیده می شود . این سلاح در ابتدا در نمایشگاه هوایی ژوهای 2006 آشکار شد و بعد از آن در نوامبر 2006 توسط مطبوعات نیز نشان داده شد . KD-88 مشابه موشک مفهومی SLAM آمریکایی می باشد که سلاح پایه برای طراحی بود که اصلا موشکی ضد کشتی بوده که برای مقاصد حملات زمینی بهینه شده بود . این موشک می توانست یک کلاهک انفجاری شدید را با سرعت 0.9 ماخ تا بیشترین برد حدودا 180 تا 200 کیلومتر برساند . این موشک توسط سیستم ناوبری اینرسیایی هدایت شده و تصحیح مسیر در میانه راه توسط خطوط انتقال داده انجام می گیرد و در مرحله نهایی حمله نیز بوسیله آشیانه یابی راداری هدایت می شود . ادعا می شود که این سلاح را می توان بر ضد اهداف ساحلی وزمینی ثابت بکار گرفت .
بیشتر ارتقاء این موشک شاید شامل سیستم هدایت GPS و آشیانه یابی تلویزیونی برای افزایش دقت بود یا شامل سیستم هدایت راداری ضد تشعشع غیر فعال می باشد .
C-805
گزارشات تایید نشده ای وجود دارد که نشان می دهند که این موشک حمله زمینی دارای برد 400 کیلومتر است که گونه ای از YJ-82 می باشد ، که به سیستم هدایتی ترکام و GPS مجهز شده است . هر چند که اعتقاد بر این است چینیها یک موشک حمله
زمینی کروز در ارتباط با توسعه زسردریایی اتمی کلاس 093 ساخته اند . یکی از پروژه هایی که چینی ها شروع کرده اند بکارگیری هدایت GPS و گلوناس بر روی موشک هواپرتاب YJ-85 است که برای جنگنده JH-7 و بمب افکن H-6 در نظر گرفته شده است .
گمان می رود که چینی ها در توسعه موشک سوخت جامد YJ-8 به YJ-85 پیشرفت چشمگیری کرده اند بطوریکه برد این موشک کروز حمله زمینی به 120 کیلومتر می رسد . همچنین گمان می رود چینی ها یک گونه از موشک کروز YJ-83 با برد 250 کیلو متر را نیز توسعه داده اند .
البته بطور نظری می توان این گونه فرض کرد که موشک کروز YJ-8U زیردریایی پرتاب و YJ-83 کشتی پرتاب می تواند توانایی یک حمله زمینی را برای زیردریایی کلاس یوان و شناورهای سطحی برای نیروهای چینی فراهم می آورد .

شفق سومین هواپیمای ایرانی

شفق هواپیمایی تک موتوره با قابلیت پرواز در تمامی شرایط آب و هوایی، با دو سکان عمودی V شکل و ابعاد به نسبت کوچک است. دو ورودی هوای موتور آن در طرفین بدنه و نزدیک کابین خلبان قرار گرفته و کانوپی یا آسمانه بزرگ(شیشه یا طلق کابین) دیدی بسیار عالی برای مربی پرواز و خلبان آموزش گیرنده فراهم می آورد.
این کانوپی دید خوب و تقریباً 360 درجه هر دو سرنشین به بیرون را ایجاد نموده است. همچنین دید رو به رو و رو به پائین برای خلبان جلویی به افزایش کارایی در عملیات تهاجم زمینی کمک می نماید. محل قرارگیری مناسب استاد خلبان در هواپیمای شفق منجر به افزایش تسلط او بر عملکرد خلبان آموزش گیرنده می شود.با استناد به تصاویر منتشر شده از این هواپیما می توان ابعاد آن را به طور تقریبی اینگونه بیان نمود: طول کلی حدود 11 تا 14متر، دهانه بال 10.5 تا 13 و ارتفاع 4.2 تا 4.7 متر. بنابراین شفق در زمره جت های نظامی کوچک قرار می گیرد.
در منابع خارجی برای جرم خالی این هواپیما اعدادی بین 4300 تا 5000 کیلوگرم و نوع موتور آنRD-33 عنوان شد است. در صورت صحت این موضوع با توجه به اینکه این موتور توربوفن بر روی هواپیمای جنگنده رهگیر «میگ-29» نیروی هوایی ارتش کشورمان هم به کار می رود انتخاب مناسبی برای بهبود شرایط پشتیبانی و تعمیر و نگهداری شفق محسوب می شود اما از قطعی شدن استفاده از این پیشرانه برای ادامه برنامه و نمونه های تولیدی اطلاعی در دست نیست.

شفق، سومین جنگنده بومی ساخت جمهوری اسلامی ایران است. شفق همچنین نخستین جنگنده رادارگریز ایران است که در سال ۱۳۸۶ به ناوگان جنگنده های نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست. این جنگنده تک موتوره با قابلیت پرواز در همه شرایط آب و هوایی، با دو سکان عمودی V شکل و ابعاد به نسبت کوچک است.

همچنین دو ورودی هوای موتور جنگنده شفق در طرفین بدنه و نزدیک کابین خلبان است و کانوپی یا آسمانه بزرگ (شیشه یا طلق کابین) دیدی بسیار عالی برای مربی پرواز و خلبان آموزش گیرنده فراهم می کند.


با استناد به تصاویر منتشر شده از این هواپیما می توان ابعاد آن را به طور تقریبی چنین بیان کرد: طول کلی حدود 11 تا 14متر، دهانه بال 10.5 تا 13 و ارتفاع 4.2 تا 4.7 متر. بنابراین شفق در زمره جت های نظامی کوچک قرار می گیرد. در منابع خارجی جرم خالی این هواپیما بین 4300 تا 5000 کیلوگرم و نوع موتور آن آردی - 33 اعلام شده است.


طرح بال این هواپیما دارای حالت مدور در جلو و عقب در نزدیکی ریشه آن و ضخیم تر نسبت به بقیه بال است که با اتصال به یک بال باریک شونده بالی دو تکه را به وجود آورده است. لازم به ذکر است این شیوه طراحی درهواپیماهای ساخته شده در دنیا تاکنون مشاهده نشده است و تنها ریشه بال هواپیمای «اف-آ-18ئی سوپرهورنت» آمریکایی که دردهه 1990 طراحی شده است، زوایایی با شباهت نسبی به شفق دارد.


سطوح بال و بدنه شفق از مواد جاذب امواج راداری پوشیده شده که این روش از راهکارهای مؤثر برای پنهان کردن یک هواگرد از دید رادارهای دشمن است.

همچنین هفت جایگاه حمل تجهیزات و تسلیحات،( یک جایگاه زیر بدنه و سه جایگاه زیر هر بال) از مشخصات ممتاز نمونه های رزمی شفق است.



ازنکات بسیار جالب توجه در جنگنده شفق، به کارگیری سه نمایشگر بزرگ چند منظوره یا «ام اف دی»در کابین آن است که در همه جنگنده های جدید یا بهسازی شده در دهه 1990 و به بعد دیده می شوند که بازتاب قابل توجهی هم در تحلیل های کارشناسان خارجی داشت.


همچنین سامانه نمایشگر سربالا یا «اچ یو دی» نیز در شفق دیده می شود که برای افزایش کارایی خلبان در مأموریت ها به ویژه نبردهای هوا به هوا یا پرواز در ارتفاع پایین بسیار مفید است. به کمک این نمایشگر که رو به روی خلبان نصب شده است و اطلاعات مهم پروازی و سامانه های تسلیحاتی را به نمایش می گذارد، خلبان در هنگامی که باید به بیرون کابین توجه کند، نیاز به پائین آوردن سر و تمرکز روی نمایشگرهای داخل کابین ندارد.

از نکات دیگر قابل توجه در نمونه های جنگنده شفق، زوایای دم افقی در کنار خروجی موتور است که پیش بینی فضای کافی برای عملکرد سامانه تغییر بردار رانش را به یاد می آورد. وزن خالی ۴/۳۶۱ کیلوگرم بیشینه سرعت ۲۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۷۵۰ مایل بر ساعت)، سرعت پیمایش ۱/۱۵۰ کیلومتر برساعت، سقف پروازی ۱۶/۷۸۰ متر، نرخ اوج‌ گیری ۱۱۰متر بر ثانیه و صندلی پرتاب‌ شونده کا 36 دی از ویژگی های دیگر این جنگنده است.

همچنین متخصصان کشورمان در این سال ها به دانش طراحی، ساخت، آزمایش و تولید ارابه های فرود هواپیما دست یافته اند که منجر به افزایش درصد بومی سازی یک هواپیمای جنگی می شود. ناگفته نماند ارابه های فرود هواپیمای شفق رو به عقب جمع می شوند که البته نمونه های بازشونده رو به جلو در مواردی ایمنی بیشتری دارد.ارابه های فرود اصلی این هواپیما پشت ورودی هوای موتور قرار می گیرد که یکی از شواهد انحنا دار بودن کانال تأمین کننده هوای موتور است. فاصله مناسب و حدوداً 3.5 تا 4 متری چرخ های این سامانه باعث فرود ساده تر و ایمن تر آن می شود که البته برای نمونه آموزشی شفق بیشتر مفید است.
از دیگر نکات قابل توجه در نمونه های دیده شده از شفق، زوایای دم افقی در کنار خروجی موتور است که پیش بینی فضای کافی برای عملکرد سامانه تغییر بردار رانش را به یاد می آورد. هر چند نوع موتور مورد استفاده برای نمونه تولیدی شفق نامشخص است و ممکن است طراحان در سال های بی خبری عمومی از شفق به سمت استفاده از دو موتور کوچکتر به جای یک موتور سابق یا تلاش برای تولید انبوه یک موتور مطمئن بومی رفته باشند که شاید همان موتور توربوفن ملی باشد.
با توجه به قطع همکاری خارجی و در نتیجه لزوم توسعه همه زیرسامانه ها به صورت بومی، طولانی شدن این پروژه عجیب نیست البته در سایر کشورها هم از شروع تحقیقات تا آغاز تولید انبوه یک هواپیما سال ها زمان صرف می شود که برای طرح هایی با نوآوری های بالا به بیش از 10 سال نیز می رسد.
با توجه به گفته های اخیر وزیر محترم دفاع و پشتیبانی نیروی های مسلح کشورمان در زمینه در دستور کار بودن تولید هواپیمای شفق، می توان انتظار داشت این هواپیمای ارزنده با درصد بومی سازی بسیار بیشتر نسبت به قبل ساخته شود؛ هواپیمایی که به حق مقدمه ای شایسته برای طراحی و تولید کاملاً بومی جنگنده قاهر 313 بوده است.

ماهواره ی امید

ماموريت فني ماهواره اميد به گونه اي تنطيم شده که بتوان با حداقل ريسک به حداکثر اطمينان در يک ارتباط ماهواره اي رسيد. 

از اين رو ماموريت ماهواره اي اميد به اين صورت تعريف شده است :
برقراري ارتباط متقابل ماهواره و ايستگاه زميني شامل ماموريت هاي :
- تعيين مشخصات مداري ماهواره پس از جدايش از ماهواره‌بر.
- تله متري مشخصات زيرسامانه هاي ماهواره (ارسال اطلاعات داخلي ماهواره به ايستگاه زميني)براي بررسي وضعيت ماهواره .
- ارسال فرمان از ايستگاه زميني به ماهواره .

مشخصات فني ماهواره اميد
نوع ماهواره : مخابراتي
ابعاد کلي سازه در حالت بسته : 40 در 40 در 40 سانتيمترمكعب
وزن : 27 کيلو گرم
کنترل حرارات : پسيو
باند فرکانس : UHF

ساختار ايستگاه هاي زميني ماهواره اميد
- ايستگاه هاي رنجينگ ( 4 ايستگاه)
- ايستگاه هاي تله متري و تله کامند(3 ايستگاه)
- ايستگاه کنترل مرکزي (ا ايستگاه)

فناوري هاي کليدي در پروژه
- توليد الکترونيک ماهواره
- توليد فرستنده و گيرنده فضايي
- فناوري QSM به‌عنوان فناوري حساس سازه‌اي در ماهواره
-فناوري TVT به‌عنوان فناوري حساس طراحي حرارتي ماهواره
- تست‌هاي محيطي فضايي بعنوان بالاترين رده کيفي قطعات
- فناوري بكارگيري GPS فضايي بخصوص در ماهواره بدون پايداري اميد
- فناوري Ranging
- فناوري شبيه‌سازي پرواز ماهواره
- مهندسي سامانه فضايي بصورت کاملاً بومي
- اثبات وجود ماهواره در مدار
- تعيين دوره تناوب و زمان طلوع ماهواره با دقت بالا
- ارتباط تله متري تله کامند با ماهواره
- تهيه نرم افزارهاي گزارش گيري براي تحليل اطلاعات تله متري

مراحل اجراي پروژه
اين پروژه از پانزدهم اسفند ماه سال 1384 آغاز گرديد و طي 2 سال آماده انجام تست‌هاي مشترک شد. قطعاً يکي از گلوگاه هاي هر پروژه براي کشوري که تجربه قبلي آن را نداشته باشد، طراحي سامانه اي آن خواهد بود و با توجه به ماهيت پيچيده پروژه هاي فضايي، حساسيت طراحي سامانه‌اي آن دو چندان خواهد بود.از نقاط بسيار برجسته اين پروژه اين است که طراحي سامانه اي ماهواره اميد بصورت کاملاً بومي توسط متخصصان داخلي انجام شده است. دستيابي به تجربه طراحي سامانه اي يک پروژه فضايي خود به تنهايي از موفقيت‌هاي بسيار بزرگ اين پروژه است و اين دستآوردي است که آهنگ حرکت پروژه هاي آتي را بسيار سريعتر خواهد نمود.
طراحي سامانه اي ماهواره اميد با توجه به شرايط و امکانات داخلي طي سه ماه نهايي گرديد و پس از آن طراحي اوليه زيرسامانه هاي ماهواره با هدف تعيين مشخصات کليدي و تفصيلي هر کدام آغاز گرديد.هدف از اين مرحله (طراحي زيرسامانه ها)رسيدن به مرحله ساخت نمونه هاي آزمايشگاهي هر يک از زيرسامانه ها بود تا بتوان طراحي انجام شده را بصورت آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار داد.البته اتمام اين مرحله به معني نهايي شدن طراحي نبود و کليه مشخصات طراحي در مراحل بعدي پروژه و توسط آزمايشهاي مختلف مورد ارزيابي قرار گرفت و اصلاحات مورد نياز در طراحي اعمال گرديد.در واقع مرحله طراحي تفصيلي زيرسامانه ها تا مراحل پاياني پروژه ادامه داشته است.در مرحله ساخت نمونه آزمايشگاهي، کليه اشکالات و اصلاحات عملکردي ناشي از طراحي اوليه مشخص و مورد بررسي قرار گرفت و با توجه به آخرين اصلاحات بدست آمده، مرحله ساخت نمونه مهندسي ماهواره آغاز گرديد.


هدف در اين مرحله، دستيابي به يک نمونه کامل ماهواره از لحاظ مشخصات فيزيکي و عملکردي بوده است. در اين مرحله فارغ از تحمل ماهواره در برابر شرايط محيطي، عملکرد قسمتهاي مختلف بصورت مجزا و کل ماهواره بصورت تجميعي مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به عدم تجربه قبلي کشور در خصوص انجام تستهاي مورد نياز يک محصول فضايي، تلاشهاي ارزشمندي در خصوص شناسايي و يا تجهيز امکانات داخلي براي انجام چنين تستهايي صورت پذيرفت. تست نمونه مهندسي ماهواره توانست شرايط کار را براي ساخت نمونه پروازي هموار سازد. تست‌هايي که براي نمونه پروازي ماهواره در نظر گرفته شده بود، مطابق استانداردهاي معتبر فضايي و با توجه به شرايط داخلي کشور تنظيم شده بود.


خوشبختانه تمهيداتي که در طراحي براي تحمل شرايط محيطي شامل لرزه هاي ناشي از ماهواره‌بر، تغييرات دمايي بسيار زياد در مدار زمين و شرايط خلأ، انديشيده شده بود با انجام موفق تست‌هاي محيطي اثبات گرديد و بدين ترتيب اولين ماهواره بومي جمهوري اسلامي ايران آماده پرتاب شد.

اسلحه XM8

بسم الله الرحمان الرحیم

خصوصيات  XM8

 1- لگد بسيار زیاد اسلحه .

 2- مسلح شدن با فشار مستقيم گاز باروت .

 3- قفل گلنگدن چرخشي.

 4- لوله هاي مختلف براي هر كاربرد و تعويض راحت هر لوله در مدت زمان كوتاه ( لوله هاي 229 ميليمتر براي نوع كوتاه ، لوله 318 ميليمتر براي مدل متداول ، لوله 508 ميليمتر براي مدل تك تير انداز و حالت تيربار اين اسلحه كه روي دو پايه قرار ميگيرد كاربرد دارد).

 5- ساختار داخلي آن به وسيله يك روكش و محافظ پليمري حفظ مي شود .

 6- دستگيره آتش آن همانند G36 در قسمت دستگيره حمل قرار دارد و از هر دو طرف چپ و راست قابل استفاده است

 ۷-قسمت تغذيه خشاب اسلحه به سختی قابل تعويض است تا اين قابليت را داشته باشد كه از خشاب تمام اسلحه ها داشته باشد .

 8- قنداقهاي مختلف اسلحه را مي توان در عرض چند ثانيه براي كاربردهاي مختلف تعويض نمود ( قنداق استاندارد را مي توان به صورت تلسكوپي در 5 اندازه براي وضعيتها و حالتهاي مختلف تنظيم نمود.

 - بالا محافظ دسته آتش (دستگيره حمل) محل قرار گيري ريل پيكاتيني نصب دوربين يا ابزار نشانه روي RED-DOT (يا هر وسيله ديگري كه براي نشانه گيري به كار مي رود) مي باشد.

 10-روپوش اسلحه قابل تعويض است و مي توان نارنجك تنداز XM320 با كاليبر 40 ميليمتر را جايگزين روپوش لوله كرد

 ۱۱-مقاومت در برابر نظافت نشدن این اسلحه مانند ام۱۶ بسیار کم می باشد طوری که در محیط های خاکی نمی توان ز آن استفاده کرد.

 ۱۲-از لحاظ شکل ظاهری این اسلحه بسیار زشت هست.

 ۱۳-این اسلحه مانند سایر اسلحه های مورد استفاده در جهان خوش دست نمی باشدو سربازان با آن مشکل دارند.


 مشخصات:

 كاليبر : 45×56/5 ميليمتر تعداد خان :4

 طول كلي : 838 ميليمتر در مدل معمولي

 طول لوله : 318 ميليمتر در مدل معمولي – 219 ميليمتر در مدل تكاوري – 508 ميليمتر در نوع تك تيرانداز

 وزن :۴۷۵۰ .گرم در نوع معمولي

 نواخت تير : ۵۰۰ الی ۵۵۰ تير در دقيقه

 تعداد تير در خشاب : 30 و 100 تيري

سلاح خیبر

اسلحه تامسون

باسمه تعالی

در سال 1915، یک فرمانده نیروی دریایی آمریکا با نام John Blish یک سیستم فشار مستقیم تاخیری ابداع کرده بود. در این سیستم پیشانی جنگی بواسطه یک یا دو زبانه به بدنه سلاح چفت می شد. وقتی گلوله شلیک می شد، فشار گاز باروت از طرفی گلوله را به جلو می راند و از طرفی به پیشانی جنگی فشار وارد می کرد ولی از آنجایی که پیشانی جنگی به بدنه سلاح چفت شده بود، عقب نشینی نمی کرد ویا می توان گفت «سریعا» عقب نشینی نمی کرد. وقتی فشار گاز باروت (قبل از خروج گلوله از لوله) به حد نصاب می رسید، زبانه ها از چاک بدنه بیرون آمده و عقب نشینی گلنگدن آغاز می شد. در واقع زبانه های مذکور باعث ایجاد تاخیر در عمل عقب نشینی سلاح می شدند و همین تاخیر بود که باعث می شد تا انرژی کافی در گلوله ذخیره شود.

 آقای تامپسون پس از جلب رضایت آقای بلیش در خصوص استفاده از طرح وی، با سرمایه گذاری مناسبی کارخانه Auto-Ordnance را در سال 1916 تاسیس کرد. وی دو مهندس خلاق با نام Theodor H . Eickhoff وOscar V. Payne را استخدام کرد تا بر روی طرح جدید کار کنند. آقای تامپسون مجددا به خدمت فرا خوانده شد ولی کار در کارخانه او ادامه پیدا کرد. طراحان و مهندسین کارخانه بزودی متوجه شدند که یک گلوله تفنگ با پوکه بلند نمی تواند پاسخگوی سیستم فشار مستقیم تاخیری باشد ولی در عوض گلوله 45 عالی جواب می دهد. وقتی آقای تامپسون از این موضوع مطلع شد، تصمیم دیگری گرفت: ساخت یک مسلسل جمع و جور با کالیبر 45. وی این طرح را Trench Broom یا «جاروی سنگر» نامید! (شاید بخاطر این که وی پیش بینی کرده بود که مسلسل فوق بهترین گزینه برای پاکسازی سنگرهای دشمن خواهد بود...). مسلسل مورد نظر در سال 1919 ساخته شد ولی در این سال نیاز به چنین مسلسلی حداقل در ارتش آمریکا احساس نمی شد بنابراین مسلسل تامپسون برای تحویل به نیروهای پلیس دچار تغییراتی شد.

 یک خشاب گرد، قنداق کوتاه، قبضه کمکی در جلو و یک لوله صاف و ضخیم مشخصه های این مسلسل بودند. آقای تامپسون اولین کسی بود که کلمه Submachinegun یا مسلسل دستی را به زبان آورد تامحصول خود را با آن معرفی کند ولی رسانه ها اصرار داشتند که این مسلسل با نام Tommy Gun معرفی شود.
 کارخانه Auto-Ordnance رسما نام تامی گان را بر روی این سلاح نهاد و آن را با این نام ثبت کرد.
 حالا این موجی از گانگسترها و جنایتکاران نیویورک و شیکاگو بودند که برای خرید تامی ( البته بصورت قاچاقی!) صف بسته بودند. توماس رایان که بر روی پروژه ساخت تامی سرمایه گذاری کرده بود در سال 1928 درگذشت. پسر وی نیز از کارخانه اوتواردنانس خارج شد. کارخانه تامپسون به شخصی به نام Russell Maguire فروخته شد. او تا سال 1951 کارخانه را در تملک خود داشت تا اینکه در این سال کارخانه به شخصی به نام George Numrich واگذار شد که ریاست کارخانه سلاح سازی نومریچ را بر عهده داشت. سلاح تامپسون بصورت زیر طبقه بندی شده است:
 مدل آزمایشی 1919 (کارخانه Warner & Swasey)
 مدل های 1921و 1928 (کارخانه کلت)
 مدل های A1 1928 سری M1 (کارخانه اوتواردنانس و ساویج)
 مدل های کپی شده بدون جواز (ساخت چین و ویتنام)
 اولین تامپسونی که ساخته شد فاقد هر گونه شماره سریال یا کد بود و در سال 1918 ارائه گردید. این مدل توسط نوار فشنگ تغذیه می شد. مدل 1919 نیز چیزی مشابه مدل قبلی بود و با فشنگ های 45 تغذیه می شد. نواخت تیر تامپسون 1000 تیر در دقیقه بود.
 در سال 1920 نمونه آزمایشی توسط دولت آمریکا آزمایش شد. در 27 آوریل 1920، کارخانه اسپرینگ فیلد هدایت فرایند آزمایش سلاح را بر عهده کرفت. 2000 تیر بدون هیچ وقفه ای شلیک شد، نتیجه آزمایش رضایت بخش بود. چند ماه بعد یگان تفنگ داران دریایی آمریکا همین آزمایش را با تامپسون انجام داده و همان نتیجه مطلوب را کسب کرد. البته با وجود حصول نتایج درخشان، هیچ سفارشی از جانب ارتش آمریکا اعلام نشد.
 مدل های مختلف تامپسون:
 مدل 1921:
 اولین مدل تولید انبوه تامپسون مدل 1921 بود، بیش از 15 هزار قبضه از این مدل تولید شد. این مدل در بلژیک و انگلیس هم تست شد ولی هیچ ارتشی برای خرید انبوه آن پا پیش نگذاشت.
 مدل 1923:
 این مدل را می توان اولین تامپسون جنگی دانست که در آن از یک فشنگ خرج بالا استفاده شد تا برد آن تا 650 متر افزایش یابد. گلوله فشنگ مذکور که محصول مشترک رمینگتون و تامپسون بود، 250 گرین وزن داشت و سرعت دهانه آن به 500 متر بر ثانیه می رسید. نواخت تیر این مدل تا 400 تیر در دقیقه تقلیل پیدا کرد. این مدل دارای روپوش لوله موازی با لوله، قنداق جدا شونده، گیره بند، دو پایه سفارشی و سرنیزه بود. این مدل از جمله گران بهاترین مدل های تامپسون بشمار می آید.

 مدل 1927:
 این مدل با مدل 1921 هیچ تفاوتی ندارد و تنها تفاوت آن را باید در عدم وجود قابلیت شلیک رگبار در آن دانست. برای این مدل یک خشاب دایره ای 100 تیر در نظر گرفته شد اگر چه صاحب آن تنها قادر به شلیک در حالت تکتیر بود!
 مدل 1928:
 در کاتالوگی که توسط کارخانه اوتواردانانس در سال 1930 منتشر شد، مدل مذکور با نام Navy Model با کالیبر 45 معرفی شده است. نیروی دریایی آمریکا 500 قبضه از این مدل سفارش داد تا کارخانه سازنده را سرپا نگه دارد. مدل مذکور توسط سربازان آمریکایی مستقر در نیکاراگوئه بکار برده شده و برای استفاده در محیط های حاره ای بسیاری مناسب تشخیص داده شد. این مدل با روپوش لوله موازی با لوله یا روپوش لوله دارای قبضه کمکی ارائه شد. شعله پوش کاهنده لگد نیز از جمله موارد سفارشی بود. نواخت تیر این مدل 700 تیر در دقیقه اعلام شد.

 جنگ جهانی دوم و نقش تامپسون:

 تا قبل از شروع جنگ دوم جهانی تعداد کل تامپسون های موجود در ارتش آمریکا به 400 قبضه نمی رسید ولی با شروع جنگ سفارشات هنگفتی روانه کارخانه سازنده شد. فرانسه در پائیز سال 1939 در حدود 3750 قبضه تامپسون مدل 1928 و 30 میلیون گلوله سفارش داد. سوئد و انگلستان هم سفارشات جالب توجهی ارائه کردند. مدل 1928 دچار تغییراتی شد تا تولید آن آسان تر شود. مکانیزم قفل لوله، فعال کننده و روان کننده گلنگدن، قنداق، شعله پوش و لوله سلاح از جمله قسمت هایی بودند که دچار این تغییرات شدند.
 یک برگه ناظم آتش در سمت چپ سلاح تعبیه شده بود و دارای دو حالت تکتیر و رگبار بود. این مدل «مسلسل دستی تامپسون مدل M1» نام گرفت ولی تولید انبوه آن تا سال 1943 عملی نشد. این مدل توسط کارخانه های اوتو اردنانس و ساویج تولید شد.
 اوتو اردنانس 847991 قبضه و ساویج 539143 قبضه از سلاح مذکور را تولید کردند. حالا تعداد کل تامپسون های تولید شده به 1250000 قبضه می رسید. تامپسون هایی که توسط اوتواردنانس تولید شدند به کد OA منقش هستند در حالی که تامپسون های ساخت ساویج با کد S شناخته می شوند.
 بعد از این کدها شماره سریال تولید حک می شد. تمامی این مدل ها با خشاب های 20 تیر تغذیه می شدند ولی مدل های قبل از M1 با خشاب های گرد 50 تیری نیز ارائه می شدند.
 مسلسل تامپسون نزد نیروهای ویژه، چتربازان، پرسنل زرهی و تفنگ داران نیروی دریایی بسیار محبوب بود. هنوزه بسیاری از کهنه سربازان تامپسون را بهترین سلاح جنگ جهانی دوم می دانند. البته مسلسل تامپسون نیز همانند سایر محصولات ساخت بشر خالی از اشکال نبود. مهمترین ایرادی که به آن وارد بود وزن 10 پوندی(5/4 کیلویی) آن بود یعنی سنگین تر از M1Garand . قدرت نفوذ گلوله های شلیک شده از آن هم کم بود چرا که این گلوله ها از نوع نوک تخت بوده و سرعت دهانه پائینی داشتند. تصمیم بر آن شد که کارابین 30/0 جایگزین تپانچه ها و تامپسون ها شود که این امر هرگز عملی نشد. البته در درگیرهای شهری و در فواصل نزدیک، تامپسون بی رقیب و بی نظیر بود. حتی تعدادی از این سلاح در جنگ کره و ویتنام مورد استفاده قرار گرفت.
 زنرال تامپسون هرگز موفقیت چشمگیر محصول خود را ندید چرا که وی در سال 1940 در سن 80 سالگی درگذشت.



 تامپسون در دنیای گانگسترها:

 اگز چه تعداد مسلسل های تامپسونی که توسط گانگسترهای آمریکا بکار رفت در مقایسه با تعداد بکار رفته توسط ارتش آمریکا ناچیز است ولی خاطره تامپسون بیشتر بعلت بکارگیری آن توسط جنایتکاران در ذهن مردم باقی مانده.

 یکی از روزهای بیاد ماندنی تاریخ آمریکا که در آن مسلسل تامپسون بخوبی ایفای نقش کرد، روز والنتاین سال 1929 بود که طی آن دارو دسته آلکاپون، گانگستر معروف، 37 نفر از اعضای گروه رقیب خود را دریک گاراژ واقع در شیکاگو به گلوله بستند. در دوران رکود اقتصادی آمریکا که دوران افزایش جرم و جنایت در آمریکا به حساب می آمد، مدل 1918 به اهرم قدرت گروه های تبهکار تبدیل شده بود. پلیس آمریکا در مواجه با این سلاح کاملا عاجز و درمانده شده بود. کل نیروی پلیس آمریکا تنها 22 قبضه تامپسون در اختیار داشت!

 گانگسترها ترجیح می دادند که تامپسون را بدون قنداق و با خشاب های 20 تیری حمل کنند. بدین شکل مخفی کردن آن در زیر کت و بارانی ممکن بود. یکی از معروف ترین گانگسترهای آمریکا که در واقع مبتکر این ایده به حساب می آید، جان دیلینجربود. در این حالت می شد مسلسل را با یک دست گرفته و شلیک کرد در حالی که در دست دیگر نارنجک، فرمان ماشین و یا یقه گروگان بیچاره قرار گرفته بود.

 از دیگر جنایتکارانی که برای رسیدن به اهداف خود مسلسل تامپسون را برگزیده بودند می توان به Floyd و Nelson اشاره کرد که هر دوی آن ها همانند دیلینجر در طی درگیری با نیروهای پلیس کشته شدند.

مین

بسم الله الرحمان الرحیم

سیستم مین ضد نفر SPIDER توسط کارخانجات A.Rآمریکا به منظور مقابله با نیروهای پیاده نظامی دشمن طراحی شده است .این یک بخش کنترل مهمات و یک یونیت کنترل است.یونیت کنترل مهمات دارای 6 تیوپ حامل مهمات این مین است که به طور کامل 360 درجه اطراف خود را پوشش میدهند . زمانی که نیرو های دشمن به محدوده ی اثر این مین نزدیک میشوند از هر تیوپ مهمات انفجاری به طرف آنها پرتاپ و با انفجار تا محدوده 20 متری موجب وارد کردن خسارت به آنها میشود.

مواد دودزا ، گاز های سمی ، بمب های تاخیری ، بمب های خوشه ای و انواع مهمات استاندارد قابل استفاده در این یونیت خواهد بود .

یونیت کنترل مهمات دارای یک باتری یون – لیتیوم با قابلیت تعویض است که به مدت 30 روز این مین را عملیاتی در محدوده نبرد عملیاتی نگه میدارد.

این مین به دو صورت منفجر میشود

1 به صورت کنترل از راه دور که با یک ریموت

2 همانند مین های معمولی میتوان از یک سیم نازک برای تله گذاشتن در مسیر نیروهای دشمن استفاده کرد.

همچنین این مین به یک موقعیت یاب GPS مجهز است که به صورت دائم موقعیت خود را به کاربر کنترل کننده آن اعلام میکند.

یونیت کنترل بیسیم این مین دارای یک لپ تاپ لمسی است که کار کنترل مهمات را آسان نموده است کاربر میتواند بدون تقویت کننده حداکثر تا فاصله 3 کیلومتری این مین منفجر کند .

این مین را میتوان به وسیله هلیکوپتر یا وسیله های دیگر در منطقه پخش کرد . یکی از ویژگی مهم این این است که از آنجاییکه این مهمات داخل تیوپ ها نگهداری میشوند . این مین در فاصله ی 30 روز غیر فعال میشود. دیگر باقی ماندن آنها در آینده خطری برای افراد غیر نظامی ندارد . برخلاف های مین های سنتی که بیشتر افراد غیر نظامی را میکشد تا نظامیان را

به همین دلیل سازمان های مبارزه با مین های ضد نفر با این سیستم مشکلی ندارند.

اکنون شما را با انواع دیگر مین ها اشنا میکنیم.

• مین صوتی (acoustic mine): مینی که با امواج منتشرشده از هدف منفجر شود.

• مین ضد هوابُرد (anti-airborn mine): مینی که در محلهای احتمالی پیاده شدن نیروهای هوابرد کار گذاشته شود.
• مین ضد نفر (antipersonnel mine): مینی برای وارد کردن تلفات و ضایعات به افراد پیاده دشمن و ناتوان کردن آنها.

• مین ضد تانک (antitank mine): مینی که تانک را از تحرک بیندازد یا باعث انهدام آن شود.

• مین کف‌نشین (bottom mine): مینی که پس از رها شدن از ناو یا زیردریایی یا هواپیما در کف دریا قرار گیرد و دارای حسگرهای عمل‌کننده از نوع مغناطیسی و آوایی و فشاری باشد؛ این گونه مین برای نابودی شناور سطحی و زیرسطحی به کار می‌رود.
• 
•  
• مین جهنده ضدنفر (bounding mine): نوعی مین ضدنفر با خرج کوچکی که بدنه مین را به هوا پرتاب کند و موجب شود مین در بلندی سه یا چهار پایی (فوتی) منفجر و تکه‌های آن در کلیه جهت‌ها پرتاب شود.

• مین شیمیایی (chemical mine): مینی محتوی مواد شیمیایی سمی برای کشتن افراد یا از کار انداختن یا آلوده کردن وسایل و زمین.

 

 

• مین دورفرمان (controlled mine): مینی که از ایستگاه فرمانِ راه دور هدایت و منفجر شود.

• مین تأخیری (delayed action mine): مینی که مدتی پس از تحریک شدن منفجر شود و اغلب پشت سر نیروهای عقب‌نشینی‌کننده و برای به ستوه آوردن و انهدام نیروهای تعقیب‌کننده دشمن به کار رود.
• مین تمرینی (drill mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مشابه مین جنگی است و برای تمرینهای لجستیکی استفاده می‌شود.
• مین فوگاز (fougasse): مینی که به محض انفجار آن تکه‌های فلزی یا اشیای دیگر در جهت‌های پیش‌بینی‌شده پرتاب شود.
• مین بی‌اثر (inert mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن همانند مین جنگی، اما کلیه مواد منفجره و آتش‌زای آن بی‌اثر باشد.
• مین مهارشده (moored mine): مینی که با استفاده از لنگر به کف دریا (در مناطق حساس دریا) مهار شود؛ این مین در ژرفای متناسب با آبخور کشتیها غوطه‌ور است و با برخورد بدنه کشتی به آن منفجر می‌شود.
• مین مشقی (practice mine): نوعی مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مشابه مین جنگی است و ماسوره آن مقدار کمی ماده منفجره کُندشکن یا دودزا دارد.
• مین آموزشی (training mine): مینی شبیه مین جنگی که فاقد ماده منفجره باشد.

• مین پخشی (scatterable mine): مینی که به وسیله هواپیما یا بالگرد یا توپخانه یا خودروهای زمین پخش شود و در زیر خاک قرار داده نشود.

موشک ضد تانک بازوکا

باسم تعالی 

ارتش ایالات متحده آمریکا بازوکای به وزن ۶ کیلو و به بلندی یک‌ویک‌دوم متر دارد. یک نفر می‌تواند این اسلحه را به‌کار اندازد. اما دو نفر یک نفر باربر و دیگری آتش کننده بهتر می‌توانند از آن استفاده نمایند. موشک به نرمی با برق آتش و به سوی هدف شناور می‌شود. بازوکا تفنگ ته‌پری است در یک کالیبر ۳ تا ۵ اینچی بعد از آتش از آن خارج و شناور به سوی هدف رهسپار می‌شود. این موشک حاوی مواد انفجاری برای شارژ و ادامه حرکت موشک است. موشک بازوکا می‌تواند در ۴۶۰ متری به هدف به‌خورد و عمل آن شبیه کار موتور جت است. این موشک تا عمق ۳۰ سانتی‌متر کلفتی نفوذ می‌کند.

موشک زد تانک پانزفاست

باسم الله الرحمان الرحیم

پانزر فاست یک سلاح ساده با وزنی حدود 5 تا 10 کیلوگرم (در تمام مدل ها) که بدنه ی این سلاح یک لوله فولادی به طول یک متر و قطر 4 سانتیمتر بود همچنین برای تامین نیروی محرکه از مقداری باروت سیاه در درون لوله استفاده میشد

سر جنگی دارای وزنی حدو 3 کیلوگرم که شامل 800گرم ماده منفجره بود در آخرین مراحل جنگ بسیاری از سربازان تنها پانزرفاست را به عنوان سلاح دریافت میکردند که تعدادی از ژنرال ها به کنایه به سربازان میگفتند بعد از شلیک از بدنه به عنوان چماق علیه متفقین استفاده کنند بسیاری از پانزر فاست ها در جریان جنگ به فنلاند فروخته شد همچنین این سلاح توسط کمونیست ها نیز به غنیمت گرفته و استفاده میشد و استفده زیاد از آن موج پیدایش مدل جدید از آن شد

مدل ها مختلف این راکت انداز:

1 پانزر فاست 30

برد مفید : 30 متر

میزان باروت سیاه برای پرتاب: 95 گرم

وزن کلی : 25.3کیلو گرم

نفوذ در زره : 15 سانتیمتر

2 پانزر فاست 60

برد : 60 متر

میزان باروت سیاه برای پرتاب : 134 گرم

نفوذ در زره : 20 سانتی متر

3 پانزر فاست 3

این سلاح متافت از سایرین بود و مکانیزم جداگانه ای نیز از سایرین داشت
از پانزر فاست بیش از 6 میلیون ساخته شد

موشک زد تانک RPG7

باسم تعالی

دارای مدل ها های متفاوتی است که برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. مانند RPG7 D که مخصوص نیروهای هوابرد است و تاشو است و یا مدل OG-7V که دارای کلاهک خوشه ای و مخصوص نبردهای شهری است. و همین طور مدل های RPG7-V1 و RPG7-V2 که از پرکاردبردترین مدل ها هستند و در ایران هم موجودند. تولید این سلاح در چین، ایران، بلغارستان، لهستان، پاکستان و... همچنان ادامه دارد اما تولید آن در روسیه متوقف شده است و با مدل های جدیدتر مانند RPG22 جایگزین شده است. در حال حاضر قدرتمندترین راکت ضدتاک جهان RPG29 است که تولید آن منحصرا در اختیار روسیه قرار دارد.

RPG7 در اکثر جنگ های پس از جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) حضور داشته است که یکی از این جنگ ها جنگ هشت ساله ایران با عراق بوده است. یقینا همه ما این سلاح ضدتاک را اکثر فیلم ها یا سریال ها جنگی دیده ایم و از تاثیر گذاری آن در هشت سال دفاع مقدس باخبریم.

در زمان شروع جنگ لشکرهای زرهی ارتش عراق از قدرتمندترین یگان های زرهی جهان به حساب می آمدند و در مقابل ارتش بحران زده و ضعیف ایران قرار داشت. در ماه های ابتدایی جنگ به جرات می توان گفت تعداد سلاح های ضدتانک ما از تعداد تانک های عراقی کمتر بود و تانک های عراقی می توانستند با پیشروی و رد شدن از روی سنگرها و رزمندگان ما تا مرکز کشور هم پیشروی کنند. در این زمان هوانیروز همیشه قهرمان ارتش به داد کشور رسید و با مقاومت سرسختانه در مقابل ستون های زرهی ارتش بعثی، جلوی پیشروی سریع آن ها را گرفت. در برخی روزهای ابتدایی جنگ، بالگردهای کبرا هوانیروز از صبح تا شب مشغول موشک باران تانک های عراقی بودند و فقط برای سوخت گیری و مهمات گیری به پایگاه می آمدند.

کبراهای ایرانی به واقع کابوس لشکرهای زرهی عراق بودند.


برای مشاهده عکس در سایز اصلی ، بر روی آن کلیک کنید

اما به تدریج سلاح RPG7 با سه برابر قیمت و با واسطه وارد ایران شد. و اگر این گونه نبود ما در بیش از ۸۰٪ عملیات ها مغلوب عراق می شدیم. بنابراین ما به نوعی مدیون RPG7 هستیم. همان گونه که گفته شد RPG7 دارای مدل های گوناگونی است که از نظر مشخصات فنی با یکدیگر تفاوت های زیادی دارند. اما مشخصات نمونه تولید شده در ایران به شرح زیر است:


سرعت اولیه: ۳۲۰ متر بر ثانیه

وزن لانچر: ۶.۶ کیلوگرم

وزن راکت: ۲.۴ کیلوگرم

برد موثر: ۵۰۰ متر

کالیبر: ۴۰ میلیمتر

طول سلاح: ۹۵۰ میلیمتر



نزدیک به دو دهه است که با ورود تانک های جدیدی مانند M1 آمریکایی، مرکاوای اسراییلی، لئوپارد آلمانی، چلنجر انگلیسی، لکرک فرانسوی و... دیگر جایی برای RPG7 به عنوان یک سلاح ضدتانک باقی نمانده است. زیرا زره مستحکم و چند لایه تانک های امروزی کاملا نسبت به سلاح هایی از این قبیل مقاوم هستند.


اما هنوز هم می توان از RPG7 به عنوان وسیله ای برای منهدم کردن خودروهای دشمن، تاسیسات، محل تجمع نفرات، بالگردهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند و... استفاده کرد.

سلاح تک تیرانداز کالیبر ۱۲٫۷ میلی متری

باسمه تعالی

سال ۱۹۸۲ میلادی یکی دیگر سالهای مهم در تاریخ سلاح های تک تیرانداز به حساب می آید. در این سال طراح آمریکایی “رانی برت ” یک سلاح تک تیرانداز به نام ” مدل ۸۲ ” را معرفی کرد که به عنوان اولین سلاح تک تیرانداز با کالیبر ۱۲٫۷ میلی متری شناخته شد.

تا پیش از این این گلوله تنها از مسلسل های سنگین مثل سری ” دوشکای ” روسی و یا ” ام ۲ ” آمریکایی شلیک می شد. استفاده از این کالیبر بزرگ و سنگین منجر به معرفی سلاح های تک تیرانداز ” ضد مواد ” شده است که نه فقط می توانند نفرات دشمن و بلکه خودروها و تاسیسات آنها مثل سنگرهای بتونی را نیز از بین ببرند.
تجربیات موفق این سلاح باعث شد تا همه در دنیا به سمت طراحی و ساخت گونه ای از این سلاح ها بروند. در کشور ما و با توجه به عدم وجود نمونه قبلی و یا دانش مورد نیاز برای ساخت این سلاح مسئولین امر سعی کردند تا با خرید از یک منبع خارجی نیاز اولیه داخلی را تامین کنند.

HS-50 ساخت اتریش در ایران

این اسلحه ها بسیار شبیه سلاح تک تیرانداز اتریشی مدل ” HS.50 ” ساخت شرکت اتریشی اشتایر است؛ سلاحی دقیق و قدرتمند با کالیبر ۱۲٫۷ میلی متر که می توان با کمک آن اهدافی در فواصل ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ متری را به راحتی هدف قرار داد. به طور کلی این سلاح در دو مدل ارائه شده است که در مدل اول گلوله ها به صورت دستی و به تنهایی درون جان لوله قرار گرفته و سپس سلاح مسلح می شود.

البته این شیوه قدری وقت گیر بوده و باعث هدر رفت زمان می شود. در مدل دیگر این سلاح از خشاب ۵ تیر بهره گرفته می شود که باعث می شود تا زمان کمتری برای گلوله گذاری طی شود. این سلاح با وزنی در حدود ۱۲ کیلوگرم و طول بیش از ۱ متر و ۳۰ سانتی متر یک انتخاب مناسب برای نبردهای هزاره جدید به حساب می آید.

اسلحه تک تاب

اسلحه تک تاب طی سالهای اخیر در دست نیروهای مسلح کشورمان دیده می شود نمونه ای بسیار قدرتمند تر و تواناتر از مدل ۱۲و۷ میلی متری فوق است.

سلاح ۲۰ میلی متری ” تک تاب “

سلاح تک تیرانداز ” تک تاب ” یک سلاح ۲۰ میلی متری است که می تواند بر علیه اهداف بسیاری از جمله خودروهای زرهی، بالگردها، سنگرهای تقویت شده و البته نفرات دشمن در بردهای فراتر از ۲۰۰۰ متر مورد استفاده قرار بگیرد.

سلاح مورد نظر وزنی در حدود ۲۲ کیلوگرم دارد که به نوعی حمل و استفاده از آن را تا حدودی مشکل کرده و به نظر می رسد که کاربران آن باید نیروهای ورزیده ای به مانند پرسنل تیپ ۶۵ نزاجا و نفرات یگان “صابرین” نیروی زمینی سپاه باشند. توجه داشته باشید که سلاحی مثل “تک تاب” با توجه به کالیبر خود یک “توپ” به حساب می آید و بر اساس رده بندی جهانی از گروه سلاح های انفرادی خارجی می شود.

گلوله ۲۰ میلی متری با مرمی آبی و گلوله های دیگر ۱۲٫۷ میلی متری

در تصاویر موجود دوربینی بر روی تک تاب نصب نشده است اما می توان ریل مخصوص نصب را بر روی این سلاح مشاهده کرد. نگاهی به تصویر مربوط به گلوله ۱۲٫۷ و ۲۰ میلی متری که در بالا آمده است می تواند تا حدی به شما کمک کند تا متوجه شوید که قدرت تخریبی “تک تاب” در چه اندازه ای خواهد بود.

باید توجه داشت در چند سال اخیر که واژه ای با عنوان “نبرد نامتقارن” بارها از زبان فرماندهان نیروهای مسلح ایران شنیده شده است، حوزه پیاده نظام ایده آل ترین بخش و رسته برای اجرای این تاکتیک به حساب می آید. در سالهای اخیر دستاوردهایی مثل موشک دوش پرتاب میثاق، موشک ضد تانک دهلاویه و البته این سلاح های تک تیرانداز جدید با برد بالای ۱٫۵ کیلومتر همگی نشان از یک جهت گیری واضح و مشخص در صنایع دفاعی ایران دارد.

تاکتیک نبرد نامتقارن در رسته پیاده بر دسته های عملیاتی کوچک با توانایی تحرک بالا تاکید دارد. گستره وسیع ایران و داشتن شرایط مختلف جغرافیایی مکان هایی ایده آل برای انجام این گونه تاکتیک ها به شمار می روند.

گروهی که به این مجموعه از تسلیحات مجهز شده باشد می تواند با گستره متنوعی از تهدیدات شامل انواع بالگردها، تانکها و خودروهای زرهی و همچنین نیروهای پیاده دشمن در فواصل دور درگیر شود. تجربه استفاده از تک تیراندازها در جنگهای گذشته بارها استفاده شده و موفقیت آمیز بوده است. شاید بتوان برای مثال به نبرد استالینگراد و حضور تک تیراندازهای نخبه روسی مثل “واسیلی زایتسزف” اشاره کرد که در مدتی در حدود ۱ سال به تنهایی بیش از ۲۰۰ سرباز آلمانی را از بین برده و نقش مهمی را در پیروزی شوروی در این نبرد ایفا کرد.
ذکر این نکته در انتها خالی از لطف نیست که یک تک تیرانداز خوب، با آموزش و سلاحی مناسب می تواند اثر روانی بسیار مخربی را بر روی دشمن ایجاد کرده و در نهایت با تعدادی شلیک مناسب خط سیر یک نبرد و در نهایت یک جنگ را تغییر دهد.

شاهر جدیدترین تک تیر انداز ایرانی

بسم الله الرحمان الرحیم

این تفنگ با کالیبر ۱۴٫۵ میلیمتر و وزن ۲۲ کیلوگرم و طول ۱۸۵ سانتی متر، ۳ هزار متر برد موثر و ۴ هزار متر برد مفید دارد.جدیدترین تفنگ تک‌تیرانداز ارتش برای استفاده مطلوب به ۳ نفر نیاز دارد.جدیدترین تفنگ تک تیرانداز ایرنی، شاهراز قابلیت‌های این تفنگ درگیری و انهدام انواع سنگرهای بتونی، خودروهای زرهی، بالگرد و نقاط تجمع نفرات دشمن است.این سلاح بر مبنای نیازهای تاکتیکی روز نزاجا به صورت کاملا بومی طراحی و ساخته شده و قابلیت درگیری در عمق را شدیدا افزایش داده است.همچنین این اسلحه دقت اصابت را بالا برده و اثربخشی در انهدام اهداف را به صورت چشمگیری مضاعف می‌کند.