اسلحه XM8

بسم الله الرحمان الرحیم

خصوصيات  XM8

 1- لگد بسيار زیاد اسلحه .

 2- مسلح شدن با فشار مستقيم گاز باروت .

 3- قفل گلنگدن چرخشي.

 4- لوله هاي مختلف براي هر كاربرد و تعويض راحت هر لوله در مدت زمان كوتاه ( لوله هاي 229 ميليمتر براي نوع كوتاه ، لوله 318 ميليمتر براي مدل متداول ، لوله 508 ميليمتر براي مدل تك تير انداز و حالت تيربار اين اسلحه كه روي دو پايه قرار ميگيرد كاربرد دارد).

 5- ساختار داخلي آن به وسيله يك روكش و محافظ پليمري حفظ مي شود .

 6- دستگيره آتش آن همانند G36 در قسمت دستگيره حمل قرار دارد و از هر دو طرف چپ و راست قابل استفاده است

 ۷-قسمت تغذيه خشاب اسلحه به سختی قابل تعويض است تا اين قابليت را داشته باشد كه از خشاب تمام اسلحه ها داشته باشد .

 8- قنداقهاي مختلف اسلحه را مي توان در عرض چند ثانيه براي كاربردهاي مختلف تعويض نمود ( قنداق استاندارد را مي توان به صورت تلسكوپي در 5 اندازه براي وضعيتها و حالتهاي مختلف تنظيم نمود.

 - بالا محافظ دسته آتش (دستگيره حمل) محل قرار گيري ريل پيكاتيني نصب دوربين يا ابزار نشانه روي RED-DOT (يا هر وسيله ديگري كه براي نشانه گيري به كار مي رود) مي باشد.

 10-روپوش اسلحه قابل تعويض است و مي توان نارنجك تنداز XM320 با كاليبر 40 ميليمتر را جايگزين روپوش لوله كرد

 ۱۱-مقاومت در برابر نظافت نشدن این اسلحه مانند ام۱۶ بسیار کم می باشد طوری که در محیط های خاکی نمی توان ز آن استفاده کرد.

 ۱۲-از لحاظ شکل ظاهری این اسلحه بسیار زشت هست.

 ۱۳-این اسلحه مانند سایر اسلحه های مورد استفاده در جهان خوش دست نمی باشدو سربازان با آن مشکل دارند.


 مشخصات:

 كاليبر : 45×56/5 ميليمتر تعداد خان :4

 طول كلي : 838 ميليمتر در مدل معمولي

 طول لوله : 318 ميليمتر در مدل معمولي – 219 ميليمتر در مدل تكاوري – 508 ميليمتر در نوع تك تيرانداز

 وزن :۴۷۵۰ .گرم در نوع معمولي

 نواخت تير : ۵۰۰ الی ۵۵۰ تير در دقيقه

 تعداد تير در خشاب : 30 و 100 تيري

سلاح خیبر

اسلحه تامسون

باسمه تعالی

در سال 1915، یک فرمانده نیروی دریایی آمریکا با نام John Blish یک سیستم فشار مستقیم تاخیری ابداع کرده بود. در این سیستم پیشانی جنگی بواسطه یک یا دو زبانه به بدنه سلاح چفت می شد. وقتی گلوله شلیک می شد، فشار گاز باروت از طرفی گلوله را به جلو می راند و از طرفی به پیشانی جنگی فشار وارد می کرد ولی از آنجایی که پیشانی جنگی به بدنه سلاح چفت شده بود، عقب نشینی نمی کرد ویا می توان گفت «سریعا» عقب نشینی نمی کرد. وقتی فشار گاز باروت (قبل از خروج گلوله از لوله) به حد نصاب می رسید، زبانه ها از چاک بدنه بیرون آمده و عقب نشینی گلنگدن آغاز می شد. در واقع زبانه های مذکور باعث ایجاد تاخیر در عمل عقب نشینی سلاح می شدند و همین تاخیر بود که باعث می شد تا انرژی کافی در گلوله ذخیره شود.

 آقای تامپسون پس از جلب رضایت آقای بلیش در خصوص استفاده از طرح وی، با سرمایه گذاری مناسبی کارخانه Auto-Ordnance را در سال 1916 تاسیس کرد. وی دو مهندس خلاق با نام Theodor H . Eickhoff وOscar V. Payne را استخدام کرد تا بر روی طرح جدید کار کنند. آقای تامپسون مجددا به خدمت فرا خوانده شد ولی کار در کارخانه او ادامه پیدا کرد. طراحان و مهندسین کارخانه بزودی متوجه شدند که یک گلوله تفنگ با پوکه بلند نمی تواند پاسخگوی سیستم فشار مستقیم تاخیری باشد ولی در عوض گلوله 45 عالی جواب می دهد. وقتی آقای تامپسون از این موضوع مطلع شد، تصمیم دیگری گرفت: ساخت یک مسلسل جمع و جور با کالیبر 45. وی این طرح را Trench Broom یا «جاروی سنگر» نامید! (شاید بخاطر این که وی پیش بینی کرده بود که مسلسل فوق بهترین گزینه برای پاکسازی سنگرهای دشمن خواهد بود...). مسلسل مورد نظر در سال 1919 ساخته شد ولی در این سال نیاز به چنین مسلسلی حداقل در ارتش آمریکا احساس نمی شد بنابراین مسلسل تامپسون برای تحویل به نیروهای پلیس دچار تغییراتی شد.

 یک خشاب گرد، قنداق کوتاه، قبضه کمکی در جلو و یک لوله صاف و ضخیم مشخصه های این مسلسل بودند. آقای تامپسون اولین کسی بود که کلمه Submachinegun یا مسلسل دستی را به زبان آورد تامحصول خود را با آن معرفی کند ولی رسانه ها اصرار داشتند که این مسلسل با نام Tommy Gun معرفی شود.
 کارخانه Auto-Ordnance رسما نام تامی گان را بر روی این سلاح نهاد و آن را با این نام ثبت کرد.
 حالا این موجی از گانگسترها و جنایتکاران نیویورک و شیکاگو بودند که برای خرید تامی ( البته بصورت قاچاقی!) صف بسته بودند. توماس رایان که بر روی پروژه ساخت تامی سرمایه گذاری کرده بود در سال 1928 درگذشت. پسر وی نیز از کارخانه اوتواردنانس خارج شد. کارخانه تامپسون به شخصی به نام Russell Maguire فروخته شد. او تا سال 1951 کارخانه را در تملک خود داشت تا اینکه در این سال کارخانه به شخصی به نام George Numrich واگذار شد که ریاست کارخانه سلاح سازی نومریچ را بر عهده داشت. سلاح تامپسون بصورت زیر طبقه بندی شده است:
 مدل آزمایشی 1919 (کارخانه Warner & Swasey)
 مدل های 1921و 1928 (کارخانه کلت)
 مدل های A1 1928 سری M1 (کارخانه اوتواردنانس و ساویج)
 مدل های کپی شده بدون جواز (ساخت چین و ویتنام)
 اولین تامپسونی که ساخته شد فاقد هر گونه شماره سریال یا کد بود و در سال 1918 ارائه گردید. این مدل توسط نوار فشنگ تغذیه می شد. مدل 1919 نیز چیزی مشابه مدل قبلی بود و با فشنگ های 45 تغذیه می شد. نواخت تیر تامپسون 1000 تیر در دقیقه بود.
 در سال 1920 نمونه آزمایشی توسط دولت آمریکا آزمایش شد. در 27 آوریل 1920، کارخانه اسپرینگ فیلد هدایت فرایند آزمایش سلاح را بر عهده کرفت. 2000 تیر بدون هیچ وقفه ای شلیک شد، نتیجه آزمایش رضایت بخش بود. چند ماه بعد یگان تفنگ داران دریایی آمریکا همین آزمایش را با تامپسون انجام داده و همان نتیجه مطلوب را کسب کرد. البته با وجود حصول نتایج درخشان، هیچ سفارشی از جانب ارتش آمریکا اعلام نشد.
 مدل های مختلف تامپسون:
 مدل 1921:
 اولین مدل تولید انبوه تامپسون مدل 1921 بود، بیش از 15 هزار قبضه از این مدل تولید شد. این مدل در بلژیک و انگلیس هم تست شد ولی هیچ ارتشی برای خرید انبوه آن پا پیش نگذاشت.
 مدل 1923:
 این مدل را می توان اولین تامپسون جنگی دانست که در آن از یک فشنگ خرج بالا استفاده شد تا برد آن تا 650 متر افزایش یابد. گلوله فشنگ مذکور که محصول مشترک رمینگتون و تامپسون بود، 250 گرین وزن داشت و سرعت دهانه آن به 500 متر بر ثانیه می رسید. نواخت تیر این مدل تا 400 تیر در دقیقه تقلیل پیدا کرد. این مدل دارای روپوش لوله موازی با لوله، قنداق جدا شونده، گیره بند، دو پایه سفارشی و سرنیزه بود. این مدل از جمله گران بهاترین مدل های تامپسون بشمار می آید.

 مدل 1927:
 این مدل با مدل 1921 هیچ تفاوتی ندارد و تنها تفاوت آن را باید در عدم وجود قابلیت شلیک رگبار در آن دانست. برای این مدل یک خشاب دایره ای 100 تیر در نظر گرفته شد اگر چه صاحب آن تنها قادر به شلیک در حالت تکتیر بود!
 مدل 1928:
 در کاتالوگی که توسط کارخانه اوتواردانانس در سال 1930 منتشر شد، مدل مذکور با نام Navy Model با کالیبر 45 معرفی شده است. نیروی دریایی آمریکا 500 قبضه از این مدل سفارش داد تا کارخانه سازنده را سرپا نگه دارد. مدل مذکور توسط سربازان آمریکایی مستقر در نیکاراگوئه بکار برده شده و برای استفاده در محیط های حاره ای بسیاری مناسب تشخیص داده شد. این مدل با روپوش لوله موازی با لوله یا روپوش لوله دارای قبضه کمکی ارائه شد. شعله پوش کاهنده لگد نیز از جمله موارد سفارشی بود. نواخت تیر این مدل 700 تیر در دقیقه اعلام شد.

 جنگ جهانی دوم و نقش تامپسون:

 تا قبل از شروع جنگ دوم جهانی تعداد کل تامپسون های موجود در ارتش آمریکا به 400 قبضه نمی رسید ولی با شروع جنگ سفارشات هنگفتی روانه کارخانه سازنده شد. فرانسه در پائیز سال 1939 در حدود 3750 قبضه تامپسون مدل 1928 و 30 میلیون گلوله سفارش داد. سوئد و انگلستان هم سفارشات جالب توجهی ارائه کردند. مدل 1928 دچار تغییراتی شد تا تولید آن آسان تر شود. مکانیزم قفل لوله، فعال کننده و روان کننده گلنگدن، قنداق، شعله پوش و لوله سلاح از جمله قسمت هایی بودند که دچار این تغییرات شدند.
 یک برگه ناظم آتش در سمت چپ سلاح تعبیه شده بود و دارای دو حالت تکتیر و رگبار بود. این مدل «مسلسل دستی تامپسون مدل M1» نام گرفت ولی تولید انبوه آن تا سال 1943 عملی نشد. این مدل توسط کارخانه های اوتو اردنانس و ساویج تولید شد.
 اوتو اردنانس 847991 قبضه و ساویج 539143 قبضه از سلاح مذکور را تولید کردند. حالا تعداد کل تامپسون های تولید شده به 1250000 قبضه می رسید. تامپسون هایی که توسط اوتواردنانس تولید شدند به کد OA منقش هستند در حالی که تامپسون های ساخت ساویج با کد S شناخته می شوند.
 بعد از این کدها شماره سریال تولید حک می شد. تمامی این مدل ها با خشاب های 20 تیر تغذیه می شدند ولی مدل های قبل از M1 با خشاب های گرد 50 تیری نیز ارائه می شدند.
 مسلسل تامپسون نزد نیروهای ویژه، چتربازان، پرسنل زرهی و تفنگ داران نیروی دریایی بسیار محبوب بود. هنوزه بسیاری از کهنه سربازان تامپسون را بهترین سلاح جنگ جهانی دوم می دانند. البته مسلسل تامپسون نیز همانند سایر محصولات ساخت بشر خالی از اشکال نبود. مهمترین ایرادی که به آن وارد بود وزن 10 پوندی(5/4 کیلویی) آن بود یعنی سنگین تر از M1Garand . قدرت نفوذ گلوله های شلیک شده از آن هم کم بود چرا که این گلوله ها از نوع نوک تخت بوده و سرعت دهانه پائینی داشتند. تصمیم بر آن شد که کارابین 30/0 جایگزین تپانچه ها و تامپسون ها شود که این امر هرگز عملی نشد. البته در درگیرهای شهری و در فواصل نزدیک، تامپسون بی رقیب و بی نظیر بود. حتی تعدادی از این سلاح در جنگ کره و ویتنام مورد استفاده قرار گرفت.
 زنرال تامپسون هرگز موفقیت چشمگیر محصول خود را ندید چرا که وی در سال 1940 در سن 80 سالگی درگذشت.



 تامپسون در دنیای گانگسترها:

 اگز چه تعداد مسلسل های تامپسونی که توسط گانگسترهای آمریکا بکار رفت در مقایسه با تعداد بکار رفته توسط ارتش آمریکا ناچیز است ولی خاطره تامپسون بیشتر بعلت بکارگیری آن توسط جنایتکاران در ذهن مردم باقی مانده.

 یکی از روزهای بیاد ماندنی تاریخ آمریکا که در آن مسلسل تامپسون بخوبی ایفای نقش کرد، روز والنتاین سال 1929 بود که طی آن دارو دسته آلکاپون، گانگستر معروف، 37 نفر از اعضای گروه رقیب خود را دریک گاراژ واقع در شیکاگو به گلوله بستند. در دوران رکود اقتصادی آمریکا که دوران افزایش جرم و جنایت در آمریکا به حساب می آمد، مدل 1918 به اهرم قدرت گروه های تبهکار تبدیل شده بود. پلیس آمریکا در مواجه با این سلاح کاملا عاجز و درمانده شده بود. کل نیروی پلیس آمریکا تنها 22 قبضه تامپسون در اختیار داشت!

 گانگسترها ترجیح می دادند که تامپسون را بدون قنداق و با خشاب های 20 تیری حمل کنند. بدین شکل مخفی کردن آن در زیر کت و بارانی ممکن بود. یکی از معروف ترین گانگسترهای آمریکا که در واقع مبتکر این ایده به حساب می آید، جان دیلینجربود. در این حالت می شد مسلسل را با یک دست گرفته و شلیک کرد در حالی که در دست دیگر نارنجک، فرمان ماشین و یا یقه گروگان بیچاره قرار گرفته بود.

 از دیگر جنایتکارانی که برای رسیدن به اهداف خود مسلسل تامپسون را برگزیده بودند می توان به Floyd و Nelson اشاره کرد که هر دوی آن ها همانند دیلینجر در طی درگیری با نیروهای پلیس کشته شدند.

مین

بسم الله الرحمان الرحیم

سیستم مین ضد نفر SPIDER توسط کارخانجات A.Rآمریکا به منظور مقابله با نیروهای پیاده نظامی دشمن طراحی شده است .این یک بخش کنترل مهمات و یک یونیت کنترل است.یونیت کنترل مهمات دارای 6 تیوپ حامل مهمات این مین است که به طور کامل 360 درجه اطراف خود را پوشش میدهند . زمانی که نیرو های دشمن به محدوده ی اثر این مین نزدیک میشوند از هر تیوپ مهمات انفجاری به طرف آنها پرتاپ و با انفجار تا محدوده 20 متری موجب وارد کردن خسارت به آنها میشود.

مواد دودزا ، گاز های سمی ، بمب های تاخیری ، بمب های خوشه ای و انواع مهمات استاندارد قابل استفاده در این یونیت خواهد بود .

یونیت کنترل مهمات دارای یک باتری یون – لیتیوم با قابلیت تعویض است که به مدت 30 روز این مین را عملیاتی در محدوده نبرد عملیاتی نگه میدارد.

این مین به دو صورت منفجر میشود

1 به صورت کنترل از راه دور که با یک ریموت

2 همانند مین های معمولی میتوان از یک سیم نازک برای تله گذاشتن در مسیر نیروهای دشمن استفاده کرد.

همچنین این مین به یک موقعیت یاب GPS مجهز است که به صورت دائم موقعیت خود را به کاربر کنترل کننده آن اعلام میکند.

یونیت کنترل بیسیم این مین دارای یک لپ تاپ لمسی است که کار کنترل مهمات را آسان نموده است کاربر میتواند بدون تقویت کننده حداکثر تا فاصله 3 کیلومتری این مین منفجر کند .

این مین را میتوان به وسیله هلیکوپتر یا وسیله های دیگر در منطقه پخش کرد . یکی از ویژگی مهم این این است که از آنجاییکه این مهمات داخل تیوپ ها نگهداری میشوند . این مین در فاصله ی 30 روز غیر فعال میشود. دیگر باقی ماندن آنها در آینده خطری برای افراد غیر نظامی ندارد . برخلاف های مین های سنتی که بیشتر افراد غیر نظامی را میکشد تا نظامیان را

به همین دلیل سازمان های مبارزه با مین های ضد نفر با این سیستم مشکلی ندارند.

اکنون شما را با انواع دیگر مین ها اشنا میکنیم.

• مین صوتی (acoustic mine): مینی که با امواج منتشرشده از هدف منفجر شود.

• مین ضد هوابُرد (anti-airborn mine): مینی که در محلهای احتمالی پیاده شدن نیروهای هوابرد کار گذاشته شود.
• مین ضد نفر (antipersonnel mine): مینی برای وارد کردن تلفات و ضایعات به افراد پیاده دشمن و ناتوان کردن آنها.

• مین ضد تانک (antitank mine): مینی که تانک را از تحرک بیندازد یا باعث انهدام آن شود.

• مین کف‌نشین (bottom mine): مینی که پس از رها شدن از ناو یا زیردریایی یا هواپیما در کف دریا قرار گیرد و دارای حسگرهای عمل‌کننده از نوع مغناطیسی و آوایی و فشاری باشد؛ این گونه مین برای نابودی شناور سطحی و زیرسطحی به کار می‌رود.
• 
•  
• مین جهنده ضدنفر (bounding mine): نوعی مین ضدنفر با خرج کوچکی که بدنه مین را به هوا پرتاب کند و موجب شود مین در بلندی سه یا چهار پایی (فوتی) منفجر و تکه‌های آن در کلیه جهت‌ها پرتاب شود.

• مین شیمیایی (chemical mine): مینی محتوی مواد شیمیایی سمی برای کشتن افراد یا از کار انداختن یا آلوده کردن وسایل و زمین.

 

 

• مین دورفرمان (controlled mine): مینی که از ایستگاه فرمانِ راه دور هدایت و منفجر شود.

• مین تأخیری (delayed action mine): مینی که مدتی پس از تحریک شدن منفجر شود و اغلب پشت سر نیروهای عقب‌نشینی‌کننده و برای به ستوه آوردن و انهدام نیروهای تعقیب‌کننده دشمن به کار رود.
• مین تمرینی (drill mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مشابه مین جنگی است و برای تمرینهای لجستیکی استفاده می‌شود.
• مین فوگاز (fougasse): مینی که به محض انفجار آن تکه‌های فلزی یا اشیای دیگر در جهت‌های پیش‌بینی‌شده پرتاب شود.
• مین بی‌اثر (inert mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن همانند مین جنگی، اما کلیه مواد منفجره و آتش‌زای آن بی‌اثر باشد.
• مین مهارشده (moored mine): مینی که با استفاده از لنگر به کف دریا (در مناطق حساس دریا) مهار شود؛ این مین در ژرفای متناسب با آبخور کشتیها غوطه‌ور است و با برخورد بدنه کشتی به آن منفجر می‌شود.
• مین مشقی (practice mine): نوعی مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مشابه مین جنگی است و ماسوره آن مقدار کمی ماده منفجره کُندشکن یا دودزا دارد.
• مین آموزشی (training mine): مینی شبیه مین جنگی که فاقد ماده منفجره باشد.

• مین پخشی (scatterable mine): مینی که به وسیله هواپیما یا بالگرد یا توپخانه یا خودروهای زمین پخش شود و در زیر خاک قرار داده نشود.

موشک ضد تانک بازوکا

باسم تعالی 

ارتش ایالات متحده آمریکا بازوکای به وزن ۶ کیلو و به بلندی یک‌ویک‌دوم متر دارد. یک نفر می‌تواند این اسلحه را به‌کار اندازد. اما دو نفر یک نفر باربر و دیگری آتش کننده بهتر می‌توانند از آن استفاده نمایند. موشک به نرمی با برق آتش و به سوی هدف شناور می‌شود. بازوکا تفنگ ته‌پری است در یک کالیبر ۳ تا ۵ اینچی بعد از آتش از آن خارج و شناور به سوی هدف رهسپار می‌شود. این موشک حاوی مواد انفجاری برای شارژ و ادامه حرکت موشک است. موشک بازوکا می‌تواند در ۴۶۰ متری به هدف به‌خورد و عمل آن شبیه کار موتور جت است. این موشک تا عمق ۳۰ سانتی‌متر کلفتی نفوذ می‌کند.

موشک زد تانک پانزفاست

باسم الله الرحمان الرحیم

پانزر فاست یک سلاح ساده با وزنی حدود 5 تا 10 کیلوگرم (در تمام مدل ها) که بدنه ی این سلاح یک لوله فولادی به طول یک متر و قطر 4 سانتیمتر بود همچنین برای تامین نیروی محرکه از مقداری باروت سیاه در درون لوله استفاده میشد

سر جنگی دارای وزنی حدو 3 کیلوگرم که شامل 800گرم ماده منفجره بود در آخرین مراحل جنگ بسیاری از سربازان تنها پانزرفاست را به عنوان سلاح دریافت میکردند که تعدادی از ژنرال ها به کنایه به سربازان میگفتند بعد از شلیک از بدنه به عنوان چماق علیه متفقین استفاده کنند بسیاری از پانزر فاست ها در جریان جنگ به فنلاند فروخته شد همچنین این سلاح توسط کمونیست ها نیز به غنیمت گرفته و استفاده میشد و استفده زیاد از آن موج پیدایش مدل جدید از آن شد

مدل ها مختلف این راکت انداز:

1 پانزر فاست 30

برد مفید : 30 متر

میزان باروت سیاه برای پرتاب: 95 گرم

وزن کلی : 25.3کیلو گرم

نفوذ در زره : 15 سانتیمتر

2 پانزر فاست 60

برد : 60 متر

میزان باروت سیاه برای پرتاب : 134 گرم

نفوذ در زره : 20 سانتی متر

3 پانزر فاست 3

این سلاح متافت از سایرین بود و مکانیزم جداگانه ای نیز از سایرین داشت
از پانزر فاست بیش از 6 میلیون ساخته شد

موشک زد تانک RPG7

باسم تعالی

دارای مدل ها های متفاوتی است که برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. مانند RPG7 D که مخصوص نیروهای هوابرد است و تاشو است و یا مدل OG-7V که دارای کلاهک خوشه ای و مخصوص نبردهای شهری است. و همین طور مدل های RPG7-V1 و RPG7-V2 که از پرکاردبردترین مدل ها هستند و در ایران هم موجودند. تولید این سلاح در چین، ایران، بلغارستان، لهستان، پاکستان و... همچنان ادامه دارد اما تولید آن در روسیه متوقف شده است و با مدل های جدیدتر مانند RPG22 جایگزین شده است. در حال حاضر قدرتمندترین راکت ضدتاک جهان RPG29 است که تولید آن منحصرا در اختیار روسیه قرار دارد.

RPG7 در اکثر جنگ های پس از جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) حضور داشته است که یکی از این جنگ ها جنگ هشت ساله ایران با عراق بوده است. یقینا همه ما این سلاح ضدتاک را اکثر فیلم ها یا سریال ها جنگی دیده ایم و از تاثیر گذاری آن در هشت سال دفاع مقدس باخبریم.

در زمان شروع جنگ لشکرهای زرهی ارتش عراق از قدرتمندترین یگان های زرهی جهان به حساب می آمدند و در مقابل ارتش بحران زده و ضعیف ایران قرار داشت. در ماه های ابتدایی جنگ به جرات می توان گفت تعداد سلاح های ضدتانک ما از تعداد تانک های عراقی کمتر بود و تانک های عراقی می توانستند با پیشروی و رد شدن از روی سنگرها و رزمندگان ما تا مرکز کشور هم پیشروی کنند. در این زمان هوانیروز همیشه قهرمان ارتش به داد کشور رسید و با مقاومت سرسختانه در مقابل ستون های زرهی ارتش بعثی، جلوی پیشروی سریع آن ها را گرفت. در برخی روزهای ابتدایی جنگ، بالگردهای کبرا هوانیروز از صبح تا شب مشغول موشک باران تانک های عراقی بودند و فقط برای سوخت گیری و مهمات گیری به پایگاه می آمدند.

کبراهای ایرانی به واقع کابوس لشکرهای زرهی عراق بودند.


برای مشاهده عکس در سایز اصلی ، بر روی آن کلیک کنید

اما به تدریج سلاح RPG7 با سه برابر قیمت و با واسطه وارد ایران شد. و اگر این گونه نبود ما در بیش از ۸۰٪ عملیات ها مغلوب عراق می شدیم. بنابراین ما به نوعی مدیون RPG7 هستیم. همان گونه که گفته شد RPG7 دارای مدل های گوناگونی است که از نظر مشخصات فنی با یکدیگر تفاوت های زیادی دارند. اما مشخصات نمونه تولید شده در ایران به شرح زیر است:


سرعت اولیه: ۳۲۰ متر بر ثانیه

وزن لانچر: ۶.۶ کیلوگرم

وزن راکت: ۲.۴ کیلوگرم

برد موثر: ۵۰۰ متر

کالیبر: ۴۰ میلیمتر

طول سلاح: ۹۵۰ میلیمتر



نزدیک به دو دهه است که با ورود تانک های جدیدی مانند M1 آمریکایی، مرکاوای اسراییلی، لئوپارد آلمانی، چلنجر انگلیسی، لکرک فرانسوی و... دیگر جایی برای RPG7 به عنوان یک سلاح ضدتانک باقی نمانده است. زیرا زره مستحکم و چند لایه تانک های امروزی کاملا نسبت به سلاح هایی از این قبیل مقاوم هستند.


اما هنوز هم می توان از RPG7 به عنوان وسیله ای برای منهدم کردن خودروهای دشمن، تاسیسات، محل تجمع نفرات، بالگردهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند و... استفاده کرد.

سلاح تک تیرانداز کالیبر ۱۲٫۷ میلی متری

باسمه تعالی

سال ۱۹۸۲ میلادی یکی دیگر سالهای مهم در تاریخ سلاح های تک تیرانداز به حساب می آید. در این سال طراح آمریکایی “رانی برت ” یک سلاح تک تیرانداز به نام ” مدل ۸۲ ” را معرفی کرد که به عنوان اولین سلاح تک تیرانداز با کالیبر ۱۲٫۷ میلی متری شناخته شد.

تا پیش از این این گلوله تنها از مسلسل های سنگین مثل سری ” دوشکای ” روسی و یا ” ام ۲ ” آمریکایی شلیک می شد. استفاده از این کالیبر بزرگ و سنگین منجر به معرفی سلاح های تک تیرانداز ” ضد مواد ” شده است که نه فقط می توانند نفرات دشمن و بلکه خودروها و تاسیسات آنها مثل سنگرهای بتونی را نیز از بین ببرند.
تجربیات موفق این سلاح باعث شد تا همه در دنیا به سمت طراحی و ساخت گونه ای از این سلاح ها بروند. در کشور ما و با توجه به عدم وجود نمونه قبلی و یا دانش مورد نیاز برای ساخت این سلاح مسئولین امر سعی کردند تا با خرید از یک منبع خارجی نیاز اولیه داخلی را تامین کنند.

HS-50 ساخت اتریش در ایران

این اسلحه ها بسیار شبیه سلاح تک تیرانداز اتریشی مدل ” HS.50 ” ساخت شرکت اتریشی اشتایر است؛ سلاحی دقیق و قدرتمند با کالیبر ۱۲٫۷ میلی متر که می توان با کمک آن اهدافی در فواصل ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ متری را به راحتی هدف قرار داد. به طور کلی این سلاح در دو مدل ارائه شده است که در مدل اول گلوله ها به صورت دستی و به تنهایی درون جان لوله قرار گرفته و سپس سلاح مسلح می شود.

البته این شیوه قدری وقت گیر بوده و باعث هدر رفت زمان می شود. در مدل دیگر این سلاح از خشاب ۵ تیر بهره گرفته می شود که باعث می شود تا زمان کمتری برای گلوله گذاری طی شود. این سلاح با وزنی در حدود ۱۲ کیلوگرم و طول بیش از ۱ متر و ۳۰ سانتی متر یک انتخاب مناسب برای نبردهای هزاره جدید به حساب می آید.

اسلحه تک تاب

اسلحه تک تاب طی سالهای اخیر در دست نیروهای مسلح کشورمان دیده می شود نمونه ای بسیار قدرتمند تر و تواناتر از مدل ۱۲و۷ میلی متری فوق است.

سلاح ۲۰ میلی متری ” تک تاب “

سلاح تک تیرانداز ” تک تاب ” یک سلاح ۲۰ میلی متری است که می تواند بر علیه اهداف بسیاری از جمله خودروهای زرهی، بالگردها، سنگرهای تقویت شده و البته نفرات دشمن در بردهای فراتر از ۲۰۰۰ متر مورد استفاده قرار بگیرد.

سلاح مورد نظر وزنی در حدود ۲۲ کیلوگرم دارد که به نوعی حمل و استفاده از آن را تا حدودی مشکل کرده و به نظر می رسد که کاربران آن باید نیروهای ورزیده ای به مانند پرسنل تیپ ۶۵ نزاجا و نفرات یگان “صابرین” نیروی زمینی سپاه باشند. توجه داشته باشید که سلاحی مثل “تک تاب” با توجه به کالیبر خود یک “توپ” به حساب می آید و بر اساس رده بندی جهانی از گروه سلاح های انفرادی خارجی می شود.

گلوله ۲۰ میلی متری با مرمی آبی و گلوله های دیگر ۱۲٫۷ میلی متری

در تصاویر موجود دوربینی بر روی تک تاب نصب نشده است اما می توان ریل مخصوص نصب را بر روی این سلاح مشاهده کرد. نگاهی به تصویر مربوط به گلوله ۱۲٫۷ و ۲۰ میلی متری که در بالا آمده است می تواند تا حدی به شما کمک کند تا متوجه شوید که قدرت تخریبی “تک تاب” در چه اندازه ای خواهد بود.

باید توجه داشت در چند سال اخیر که واژه ای با عنوان “نبرد نامتقارن” بارها از زبان فرماندهان نیروهای مسلح ایران شنیده شده است، حوزه پیاده نظام ایده آل ترین بخش و رسته برای اجرای این تاکتیک به حساب می آید. در سالهای اخیر دستاوردهایی مثل موشک دوش پرتاب میثاق، موشک ضد تانک دهلاویه و البته این سلاح های تک تیرانداز جدید با برد بالای ۱٫۵ کیلومتر همگی نشان از یک جهت گیری واضح و مشخص در صنایع دفاعی ایران دارد.

تاکتیک نبرد نامتقارن در رسته پیاده بر دسته های عملیاتی کوچک با توانایی تحرک بالا تاکید دارد. گستره وسیع ایران و داشتن شرایط مختلف جغرافیایی مکان هایی ایده آل برای انجام این گونه تاکتیک ها به شمار می روند.

گروهی که به این مجموعه از تسلیحات مجهز شده باشد می تواند با گستره متنوعی از تهدیدات شامل انواع بالگردها، تانکها و خودروهای زرهی و همچنین نیروهای پیاده دشمن در فواصل دور درگیر شود. تجربه استفاده از تک تیراندازها در جنگهای گذشته بارها استفاده شده و موفقیت آمیز بوده است. شاید بتوان برای مثال به نبرد استالینگراد و حضور تک تیراندازهای نخبه روسی مثل “واسیلی زایتسزف” اشاره کرد که در مدتی در حدود ۱ سال به تنهایی بیش از ۲۰۰ سرباز آلمانی را از بین برده و نقش مهمی را در پیروزی شوروی در این نبرد ایفا کرد.
ذکر این نکته در انتها خالی از لطف نیست که یک تک تیرانداز خوب، با آموزش و سلاحی مناسب می تواند اثر روانی بسیار مخربی را بر روی دشمن ایجاد کرده و در نهایت با تعدادی شلیک مناسب خط سیر یک نبرد و در نهایت یک جنگ را تغییر دهد.

شاهر جدیدترین تک تیر انداز ایرانی

بسم الله الرحمان الرحیم

این تفنگ با کالیبر ۱۴٫۵ میلیمتر و وزن ۲۲ کیلوگرم و طول ۱۸۵ سانتی متر، ۳ هزار متر برد موثر و ۴ هزار متر برد مفید دارد.جدیدترین تفنگ تک‌تیرانداز ارتش برای استفاده مطلوب به ۳ نفر نیاز دارد.جدیدترین تفنگ تک تیرانداز ایرنی، شاهراز قابلیت‌های این تفنگ درگیری و انهدام انواع سنگرهای بتونی، خودروهای زرهی، بالگرد و نقاط تجمع نفرات دشمن است.این سلاح بر مبنای نیازهای تاکتیکی روز نزاجا به صورت کاملا بومی طراحی و ساخته شده و قابلیت درگیری در عمق را شدیدا افزایش داده است.همچنین این اسلحه دقت اصابت را بالا برده و اثربخشی در انهدام اهداف را به صورت چشمگیری مضاعف می‌کند. 

سلاح هجومی ژ - 3

باسمه تعالی

در مورد سلاح ژ- 3 باید گفت که این سلاح با کالیبر 51*7.62 و خشاب های 20 تیری تغذیه شده و قابلیت شلیک به دو حالت تک تیر و رگبار را دارد. فشنگهای این سلاح را می توان به گونه ای مرگبارترین فشنگهای خانواده کالیبر 51*7.62 در جهان به حساب می آید.

این گونه از فشنگ ها با سرعت دهانه 800 متر بر ثانیه حرکت کرده و به دلیل برخورداری از یک غلاف فلزی نازک فلزی خاصیت ترکشی و تخریبی بسیار سنگین تری را در مقایسه با سایر گونه ها در این کالیبر دارد. اما این قدرت بالا مشکلات را نیز به همراه دارد. وزن زیاد، لگد بالا، عدم کنترل پذیری در حال شلیک رگبار، برق بالای دهانه جنگ افزار و صدای بلند از جمله نکات منفی این سلاح به حساب می آید.

بخش دیگری از مشکلات این سلاح نیز مربوط به گونه هایی است که در دوران پس از انقلاب و در کوران جنگ بدون تجربه کافی و به سرعت تولید شده و به دلیل نبود دانش فنی در آن زمان با کیفیت پایین تر تولید شده اند. یکی از مشکلات عمده این سلاح ها حساسیت به گرد و خاک و احتمال بالای گیر کردن در هنگام تیراندازی است.

سلاح ak-47

باسمه تعالی

ین سلاح سبکتر بوده و خشاب آن نیز از تعداد گلوله بیشتری بهره می برد. مقاومت این سلاح در برابر شرایط سخت نیز در جهان مثال زدنی است و نبردهای 8 ساله رزمندگان ایرانی ثابت کرد که نه سرمای قله های کردستان و نه گرد و غبار و نه گرمای دشتهای خوزستان برای این سلاح مشکلی ایجاد نخواهد کرد.

تیربار اخگر

باسمی تعالی

تیربار اخگر

هر چند این سلاح ها امروزه پرکاربرد هستند اما در کشورهای معدودی ساخته می شوند که به طور عمده شامل آمریکا، روسیه، چین و چند کشور اروپایی است. کشورمان ایران نیز چند سالی است که نمونه های مهندسی و آزمایشی تیربار چند لوله طرح گتلینگ خود را با نام «اخگر» رونمایی کرده است که توسط متخصصان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران(نزاجا) ساخته شده و به زودی به تولید انبوه می‎رسد.
 

تیربار اخگر روی خودروهای رنجر و سمندر

این سلاح ایرانی که تا کنون روی خودروهای تاکتیکی و پرتحرک کوچک مانند «رنجر» و «سمندر» که آنها هم توسط جهاد خودکفایی نزاجا طراحی و ساخته شده‎اند مشاهده شده دارای کالیبر 7.62 میلیمتر و 6 لوله بوده، بیشینه نواخت تیر این سلاح 4هزار تا 5هزار گلوله بر دقیقه و برد نهایی آن بیش از 1000 متر عنوان شده است. به نظر می‎رسد توان حرکت چرخشی لوله‎های آن از یک موتور الکتریکی تأمین می‎شود.

به گزارش مشرق، با به‌کارگیری انبوه این سلاح که نه‌تنها کارایی بالایی علیه نفرات و خودروهای سبک دشمن دارد بلکه می‎تواند به طور محدود در نقش پدافند هوایی نیز ظاهر شود توان دفاعی واحدهای زمینی کشورمان به طور چشمگیری افزایش می‎یابد.

بدیهی است با تجهیز این سلاح به سامانه هدفگیری اپتیکی و کنترل از راه دور که برای تیربارهای 12.7 میلیمتری روی تانک‎ها و نفربرهای ایرانی دیده شده کارایی آن به مراتب افزایش می‎یابد زیرا هم دقت شلیک افزایش یافته و هم می‎توان اهداف را در مسافت دورتر از برد مؤثر چشمی هدف‌گیری کرد.
 

تیربار اخگر روی خودروهای تاکتیکی نزاجا

همانطور که در سایر کشورهای دنیا نیز دیده می‎شود این سلاح امکان یکپارچه شدن با بالگردهای تهاجمی و ترابری و نیز قایق‎های تندرو و شناورهای گشتی را به راحتی دارد که به افزایش تأثیر عملیات هجومی این واحدها در میدان نبرد ضمن افزایش توان دفاع از خود در برابر واحدهای دشمن منجر می‎شود.

همچنین باید در نظر داشت ساخت کامل، تولید و به کارگیری سلاح 6 لوله اخگر مقدمه خوبی برای توسعه نمونه‎ای با کالیبر بزرگتر برای دفاع هوایی خصوصاً جهت استفاده در شناورهای دریایی است. واضح است برخورداری رزمندگان اسلام از سلاح‎هایی که دشمن نیز به عمق تأثیر آن واقف است موجب تغییر محاسبات او در عرصه نبردهای زمینی خواهد شد و این توان آتش بی‎نظیر اخگرهای ایرانی در ترکیب با تحرک بالای خودروهای تاکتیکی متنوع تولید شده، تیر مؤثر دیگری در کمان سربازان این مرز و بوم است.

منبع: مشرق نیوز

تیربار مینی گان

بسم الله الرحمان الرحیم

ام-134 در بسیاری از واحدهای هوایی مانند بالگردها و هواپیماهای گشتی و تهاجم زمینی، خودروها و ادوات زمینی و نیز شناورهای دریایی آمریکا و به مرور در کشورهای دیگر به کار گرفته شد. کارایی این سلاح در برابر نیروهای زمینی به قدری بود که پس از رؤیت قدرت آتش آن دشمنان خصوصاً در عملیات‎های کمین علیه واحدهای خودرویی از ادامه درگیری صرف نظر می‎کردند.

حتی نقل شده است در موارد بسیاری ماکتی از آن روی واحدهای زمینی که از این سلاح برخوردار نبودند نصب می‎شد تا دشمن را از شروع درگیری منصرف کند!

امروزه مزیت‎های تیربارها و توپ‎های طرح گتلینگ که به کمک استفاده از فناوری‎های جدید و رفع اشکالات طرح‎های اولیه ماندگار شده‎اند سبب شده تا نمونه‎های متنوعی از آنها با کاربرد سطح به سطح، هوا به هوا و سطح به هوا در کشورهای مختلف توسعه یابد. هرچند اصول عملکردی همه آنها یکسان است اما تفاوت‎هایی مثلاً در نحوه تأمین توان، آنها را هم متمایز می‎سازد.

دو روش تأمین توان این سلاح‎ها استفاده از منبع خارجی الکتریکی، نیوماتیکی، هیدرولیکی یا منبع داخلی مانند لگد شلیک و فشار گاز برگشتی حاصل از شلیک‎های قبلی است.

به طور کلی می‎توان مزیت‎های سلاح‎های طرح گتلینگ را در موارد زیر دانست:

این سلاح‎ها امکان اجرای شلیک پرحجم را آن هم برای مدت طولانی‎تر نسبت به تیربارهای تک لوله دارند زیرا اولاً سهم تعداد گلوله شلیک شده از هر لوله در این سلاح‎ها بسیار کمتر از یک تیربار تک لوله برای همان تعداد شلیک است و البته لوله‎های سلاح طرح گتلینگ در حین چرخش مقداری هم خنک می‎شوند.

در نتیجه بر خلاف تیربارهای معمولی که از شلیک با نرخ بالا در مدت طولانی به دلیل گرم شدن لوله عاجز هستند این سلاح‎های چند لوله می‎توانند بدون رسیدن به بیشینه حد تحمل حرارت لوله‎ها برای مدت بیشتری با نرخ آتش بالا شلیک کنند.

 

نمونه‎ای از مینی‎گان نصب شده روی بالگرد

دوم: سه عمل اصلی بارگذاری گلوله، اجرای آتش و تخلیه پوکه در آنها به طور همزمان در لوله‎های مختلف اجرا می شود یعنی در حالی که یکی از لوله‎ها در حال شلیک است، لوله دیگری در حال بارگذاری بوده و لوله دیگری فرایند تخلیه را طی می‎کند. همین قابلیت در یک بازه زمانی مشخص منجر به شلیک تعداد بیشتری گلوله نسبت به سلاح تک لوله‎ای نیز می‎شود زیرا در سلاح تک لوله، سه عمل فوق باید پشت سر هم اجرا شود.

به گزارش مشرق، مزیت دیگر این سلاح‎ها حل مشکل مهمات معیوب و عملکرد نامناسب شامل کامل نسوختن باروت(پیشران) موجود در فشنگ، ایراد در بارگذاری آن یا تخلیه پوکه است. در سلاح تک لوله معیوب بودن مهمات یا به از کار افتادن سلاح منجر شده یا آن را از اجرای حد نهایی عملکرد خود باز می‎دارد.

اما سلاح چند لوله به دلیل اجرای جداگانه فرایندهای سه گانه در لوله‎های مختلف سلاح به راحتی فشنگ معیوب را از دور خارج می‎کند در حالی که سایر لوله‎ها به شلیک خود ادامه می‎دهند و در صورت معیوب بودن تأمین کننده مهمات هر یک از لوله‎ها در یک سلاح 6 لوله، تنها 16.67 درصد از نواخت تیر کاهش می‎یابد بر خلاف سلاح تک لوله که در این حالت به طور کامل از کار می‎افتد.

این سلاح‎ها حجم آتش چندین تیربار یا توپ با کالیبر مشابه را یکجا تولید می‎کنند. همچنین می‎توانند با بهره‎گیری از قابلیت تغییر نرخ آتش خود و افزایش آن برای درگیر شدن با یک هدف سریع، احتمال اصابت در اولین سری شلیک را افزایش داده یا در مصرف مهمات برای انهدام اهدافی با سرعت کمتر یا اهداف ثابت صرفه جویی کنند.

منبع mashreghnews.ir

2 مشخصه برای احداث باغ

به نام خدا

برای احداث باغ کشاورزی صاحب باغ به 2 کار اساسی احتیاج دارد

1. ابتدا باید وضعیت خاک  و میزان املاح و مواد موجود در عمق های مختلف ان که برسی اینکار توسط متخصصان خاک شناسی و از طریق نمونه برداری از خاک سطح و عمق در نقاط مختلف زمین و برسی این نمونه ها در ازمایشگاه های مجهز انجام میگیرد.

2.باتوجه به نتایج حاصل از ازمایش های خاکشناسی و شرایط محیطی منطقه از نظر اب و هوا مانند حداقل و حد اکثر درجه حرارت  طول مدت گرما و سرما میزان بارندگی  سالانه و وضعیت منابع تامین اب در انتخاب نوع درختان برای کشت تصمیم گیری می کنند.

معمولا فاصله ی بازار مصرف محصول تولیدی وضع جاده و امکانات انتقال محصول نیروی  انسانی  موجود در منطقه وضع باد های داعمی و موسمی و موارد مشابه در تصمیم گیری این مرحله و احداث باغ تاثیر جدی دارد.

زیر دریایی های کلاس قدیر

بسم الله الرحمان الرحیم

این زیر دریایی کمی بزرگتر از زیر دریایی هایی که در کلاس زیر دریایی کوچک قرار دارد است و گمان میرود کارایی بهتری نیز داشته باشد. از لحاظ طراحی این کلاس شباهت زیادی به زیر دریایی های کلاس Sauro ایتالیا دارد (هرچند با ظاهری کوچکتر).

مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند

تسلیحات:2 اژدر با احتمالا ذخیره ی12 تایی اژدر و 2 یا 4 اژدر سنگین یا مین
 اطلاعات بیشتری در دسترس نیست.

زیر دریایی های کلاس نهنگ

                                                    بسم الله الرحمان الرحیم

این زیر دریایی ها که بسیار کوچک هستند یکی دیگر از ساخته های صنایع دریای ایران است. این کلاس زیر دریایی در واقع از روشی قدیمی که زمانی در آخرین جنگ جهانی استفاده میشد بهره میبرد، یعنی حمل تسلیحات بصورت خارجی و در واقع میتواند بصورت یک مین یاب یا مین گذار خوب عمل کند. بسیاری این زیر دریایی را شبیه مین روب های روسی و چینی و همچنین سیستم ضدمین آمریکایی میدانند.

 مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند

رادار و سیستم دفاعی: یک رادار جستجوی سطحی

تسلیحات: 2 آزدر آماده شلیک و 21 اژدر ذخیره و 4 تا 6 مین

شناور های کلاس کیوان

بسم الله الرحمان الرحیم

3فروند از این شناور ها توسط گارد ساحلی آمریکا ساخته شدند. این شناورها در 1950 به ایران تحویل شد. بعدها از خدمت مرخص شد، اما اخبار گویای بازگشت به خدمت دو فروند از این شناور ها در 1995 است. گفتنی است این شناورها با ماشین آلات و تسلیحاتی جدید و مدرنیزه شده به خدمت بازگشتند و حیاتی دوباره گرفتند.

مشخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ دوگانه 20 میلیمتری روسی

موتور:
24 موتور دیزلی MYHMS-1200 با دو پروانه

شعاع عملیاتی:
با 8 کیلوتن بار 2324 مایل

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I

سریال در نیروی دریایی :

202---AZADI
203---MEHRAN

شناور های کلاس تندر

                                                      بسم الله الرحمان الرحیم

شناور های کلاس تندر یا کلاس hudong چین که تحت امتیاز برای استفاده در نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران  به تعداد 10 ناوچه ساخته شده است.

مشخصات:
توپ:
1 توپ دوگانه ی 30 میلیمتری AK 230
1 توپ ضد هوایی اورلیکن 23 میلیمتری

موشک:
2 لانچر موشک چینی C-802

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی چینی SR-47A
سیستم کنترل آتش Ric Lamp 341

موتور:
3 موتور دیزلی

شعاع عملیاتی:
800 مایل با 30 کیلوتن بار

سریال در نیروی دریایی سپاه:

Fath p213-1
Nasr p213-2
Saf p213-3
Ra'd p213-4
Fajr p213-5
Shams p213-6
Me'raj p213-7
Flaq p213-8
Hdid p213-9
Qadr p213-10

شناورهای کلاس پروین

بسم الله الرحمان الرحیم

این شناورها در واقع شناور های آمریکایی کلاس PGM-71 ساخت سالهای 67 تا 70 و بسیار قدیمی بحساب می آیند. توپ نسبتا سنگین 40 میلیمتری و تیربار 20 میلیمتری بعدها روی این شناور نصب شده است. اطلاعی از هیچگونه برنامه روزامد سازی برای این شناور ها در دسترس نیست و همچنان در خدمت هستند.

مشخصات:

شخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ 20 میلیمتری GAM-BO1
دو تیر بار 12.7 میلیمتری

موشک:
2 لانچر موشک چینی C-802

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I
سونار SQS-17B بعدها در سنه ی شناور نصب شد

موتور:
8 موتور دیزلی GM 6-71

شعاع عملیاتی:
1140 مایل با 17 کیلوتن بار

سریال در نیروی دریایی :

211----PARVIN
212-----BAHRAM
213-----NAHID

شناورهای کلاس MIG-S-2600

بسم الله الرحمان الرحیم

تعداد دقیق  این شناور ها مشخص نیست. این شناور ها ساخت صنایع دریایی جولائی مستقر در تهران است. شناور های کلاس MIG-S-2600 شباهت زیادی به شناور های کلاس چاهو ی کروه شمالی دارد، البته با تفاوتهای قابل توجهی در ساختمان و دکل مربوط به رادار. این شناور ها در اختیار نیروی دریایی سپاه است.

مشخصات:
توپ:
1 توپ ضد هوایی اورلیکن (23 میلیمتری دوگانه)

موشک:
یک موشک انداز 12 تایی 107 میلیمتری MRL

موتور:
4 موتور دیزلی با 4 پروانه

رادار و سیستم دفاعی:
 رادار جستجوی سطحی فعال در باند I 

شناور های کلاس US MKIII

شناور های کلاس US MKIII

حدود 15 فروند از این شناور ها پیش از انقلاب (در 1976) از شرکت صنایع دریایی مارتینس خریداری شد و 50 فروند دیگر نیز در دست سفارش بود که قرار داد لغو شد.
دقیقا مشخص نیست در نهایت چند فروند به خدمت نیروی دریایی ایران در آمد. شش فروند از آنها در جنگ تحویلی از دست رفت و اکنون همچنان 9 فروند از این گشتی ها در خدمت است.

مشخصات:
توپ:
1 توپ 20 میلیمتری GAM BO1
1 تیربار 12.7 میلیمتری

موتور:
3 موتور دیزلیGM 8V-71TI با 3 پروانه

شعاع عملیاتی:
با 28 کیلوتن بار 500 مایل

رادار و سیستم دفاعی:
 رادار جستجوی سطحی RCA LN66 فعال در باند I