ام-134 در بسیاری از واحدهای هوایی مانند بالگردها و هواپیماهای گشتی و تهاجم زمینی، خودروها و ادوات زمینی و نیز شناورهای دریایی آمریکا و به مرور در کشورهای دیگر به کار گرفته شد. کارایی این سلاح در برابر نیروهای زمینی به قدری بود که پس از رؤیت قدرت آتش آن دشمنان خصوصاً در عملیاتهای کمین علیه واحدهای خودرویی از ادامه درگیری صرف نظر میکردند.
حتی نقل شده است در موارد بسیاری ماکتی از آن روی واحدهای زمینی که از این سلاح برخوردار نبودند نصب میشد تا دشمن را از شروع درگیری منصرف کند!
امروزه مزیتهای تیربارها و توپهای طرح گتلینگ که به کمک استفاده از فناوریهای جدید و رفع اشکالات طرحهای اولیه ماندگار شدهاند سبب شده تا نمونههای متنوعی از آنها با کاربرد سطح به سطح، هوا به هوا و سطح به هوا در کشورهای مختلف توسعه یابد. هرچند اصول عملکردی همه آنها یکسان است اما تفاوتهایی مثلاً در نحوه تأمین توان، آنها را هم متمایز میسازد.
دو روش تأمین توان این سلاحها استفاده از منبع خارجی الکتریکی، نیوماتیکی، هیدرولیکی یا منبع داخلی مانند لگد شلیک و فشار گاز برگشتی حاصل از شلیکهای قبلی است.
به طور کلی میتوان مزیتهای سلاحهای طرح گتلینگ را در موارد زیر دانست:
این سلاحها امکان اجرای شلیک پرحجم را آن هم برای مدت طولانیتر نسبت به تیربارهای تک لوله دارند زیرا اولاً سهم تعداد گلوله شلیک شده از هر لوله در این سلاحها بسیار کمتر از یک تیربار تک لوله برای همان تعداد شلیک است و البته لولههای سلاح طرح گتلینگ در حین چرخش مقداری هم خنک میشوند.
در نتیجه بر خلاف تیربارهای معمولی که از شلیک با نرخ بالا در مدت طولانی به دلیل گرم شدن لوله عاجز هستند این سلاحهای چند لوله میتوانند بدون رسیدن به بیشینه حد تحمل حرارت لولهها برای مدت بیشتری با نرخ آتش بالا شلیک کنند.
دوم:
سه عمل اصلی بارگذاری گلوله، اجرای آتش و تخلیه پوکه در آنها به طور
همزمان در لولههای مختلف اجرا می شود یعنی در حالی که یکی از لولهها در
حال شلیک است، لوله دیگری در حال بارگذاری بوده و لوله دیگری فرایند تخلیه
را طی میکند. همین قابلیت در یک بازه زمانی مشخص منجر به شلیک تعداد
بیشتری گلوله نسبت به سلاح تک لولهای نیز میشود زیرا در سلاح تک لوله، سه
عمل فوق باید پشت سر هم اجرا شود.
به گزارش مشرق، مزیت دیگر این
سلاحها حل مشکل مهمات معیوب و عملکرد نامناسب شامل کامل نسوختن
باروت(پیشران) موجود در فشنگ، ایراد در بارگذاری آن یا تخلیه پوکه است. در
سلاح تک لوله معیوب بودن مهمات یا به از کار افتادن سلاح منجر شده یا آن
را از اجرای حد نهایی عملکرد خود باز میدارد.
اما سلاح چند لوله
به دلیل اجرای جداگانه فرایندهای سه گانه در لولههای مختلف سلاح به راحتی
فشنگ معیوب را از دور خارج میکند در حالی که سایر لولهها به شلیک خود
ادامه میدهند و در صورت معیوب بودن تأمین کننده مهمات هر یک از لولهها در
یک سلاح 6 لوله، تنها 16.67 درصد از نواخت تیر کاهش مییابد بر خلاف سلاح
تک لوله که در این حالت به طور کامل از کار میافتد.
این سلاحها
حجم آتش چندین تیربار یا توپ با کالیبر مشابه را یکجا تولید میکنند.
همچنین میتوانند با بهرهگیری از قابلیت تغییر نرخ آتش خود و افزایش آن
برای درگیر شدن با یک هدف سریع، احتمال اصابت در اولین سری شلیک را افزایش
داده یا در مصرف مهمات برای انهدام اهدافی با سرعت کمتر یا اهداف ثابت
صرفه جویی کنند.
منبع mashreghnews.ir
