ماموريت فني ماهواره اميد به گونه اي تنطيم شده که بتوان با حداقل ريسک به حداکثر اطمينان در يک ارتباط ماهواره اي رسيد. 

از اين رو ماموريت ماهواره اي اميد به اين صورت تعريف شده است :
برقراري ارتباط متقابل ماهواره و ايستگاه زميني شامل ماموريت هاي :
- تعيين مشخصات مداري ماهواره پس از جدايش از ماهواره‌بر.
- تله متري مشخصات زيرسامانه هاي ماهواره (ارسال اطلاعات داخلي ماهواره به ايستگاه زميني)براي بررسي وضعيت ماهواره .
- ارسال فرمان از ايستگاه زميني به ماهواره .

مشخصات فني ماهواره اميد
نوع ماهواره : مخابراتي
ابعاد کلي سازه در حالت بسته : 40 در 40 در 40 سانتيمترمكعب
وزن : 27 کيلو گرم
کنترل حرارات : پسيو
باند فرکانس : UHF

ساختار ايستگاه هاي زميني ماهواره اميد
- ايستگاه هاي رنجينگ ( 4 ايستگاه)
- ايستگاه هاي تله متري و تله کامند(3 ايستگاه)
- ايستگاه کنترل مرکزي (ا ايستگاه)

فناوري هاي کليدي در پروژه
- توليد الکترونيک ماهواره
- توليد فرستنده و گيرنده فضايي
- فناوري QSM به‌عنوان فناوري حساس سازه‌اي در ماهواره
-فناوري TVT به‌عنوان فناوري حساس طراحي حرارتي ماهواره
- تست‌هاي محيطي فضايي بعنوان بالاترين رده کيفي قطعات
- فناوري بكارگيري GPS فضايي بخصوص در ماهواره بدون پايداري اميد
- فناوري Ranging
- فناوري شبيه‌سازي پرواز ماهواره
- مهندسي سامانه فضايي بصورت کاملاً بومي
- اثبات وجود ماهواره در مدار
- تعيين دوره تناوب و زمان طلوع ماهواره با دقت بالا
- ارتباط تله متري تله کامند با ماهواره
- تهيه نرم افزارهاي گزارش گيري براي تحليل اطلاعات تله متري

مراحل اجراي پروژه
اين پروژه از پانزدهم اسفند ماه سال 1384 آغاز گرديد و طي 2 سال آماده انجام تست‌هاي مشترک شد. قطعاً يکي از گلوگاه هاي هر پروژه براي کشوري که تجربه قبلي آن را نداشته باشد، طراحي سامانه اي آن خواهد بود و با توجه به ماهيت پيچيده پروژه هاي فضايي، حساسيت طراحي سامانه‌اي آن دو چندان خواهد بود.از نقاط بسيار برجسته اين پروژه اين است که طراحي سامانه اي ماهواره اميد بصورت کاملاً بومي توسط متخصصان داخلي انجام شده است. دستيابي به تجربه طراحي سامانه اي يک پروژه فضايي خود به تنهايي از موفقيت‌هاي بسيار بزرگ اين پروژه است و اين دستآوردي است که آهنگ حرکت پروژه هاي آتي را بسيار سريعتر خواهد نمود.
طراحي سامانه اي ماهواره اميد با توجه به شرايط و امکانات داخلي طي سه ماه نهايي گرديد و پس از آن طراحي اوليه زيرسامانه هاي ماهواره با هدف تعيين مشخصات کليدي و تفصيلي هر کدام آغاز گرديد.هدف از اين مرحله (طراحي زيرسامانه ها)رسيدن به مرحله ساخت نمونه هاي آزمايشگاهي هر يک از زيرسامانه ها بود تا بتوان طراحي انجام شده را بصورت آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار داد.البته اتمام اين مرحله به معني نهايي شدن طراحي نبود و کليه مشخصات طراحي در مراحل بعدي پروژه و توسط آزمايشهاي مختلف مورد ارزيابي قرار گرفت و اصلاحات مورد نياز در طراحي اعمال گرديد.در واقع مرحله طراحي تفصيلي زيرسامانه ها تا مراحل پاياني پروژه ادامه داشته است.در مرحله ساخت نمونه آزمايشگاهي، کليه اشکالات و اصلاحات عملکردي ناشي از طراحي اوليه مشخص و مورد بررسي قرار گرفت و با توجه به آخرين اصلاحات بدست آمده، مرحله ساخت نمونه مهندسي ماهواره آغاز گرديد.


هدف در اين مرحله، دستيابي به يک نمونه کامل ماهواره از لحاظ مشخصات فيزيکي و عملکردي بوده است. در اين مرحله فارغ از تحمل ماهواره در برابر شرايط محيطي، عملکرد قسمتهاي مختلف بصورت مجزا و کل ماهواره بصورت تجميعي مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به عدم تجربه قبلي کشور در خصوص انجام تستهاي مورد نياز يک محصول فضايي، تلاشهاي ارزشمندي در خصوص شناسايي و يا تجهيز امکانات داخلي براي انجام چنين تستهايي صورت پذيرفت. تست نمونه مهندسي ماهواره توانست شرايط کار را براي ساخت نمونه پروازي هموار سازد. تست‌هايي که براي نمونه پروازي ماهواره در نظر گرفته شده بود، مطابق استانداردهاي معتبر فضايي و با توجه به شرايط داخلي کشور تنظيم شده بود.


خوشبختانه تمهيداتي که در طراحي براي تحمل شرايط محيطي شامل لرزه هاي ناشي از ماهواره‌بر، تغييرات دمايي بسيار زياد در مدار زمين و شرايط خلأ، انديشيده شده بود با انجام موفق تست‌هاي محيطي اثبات گرديد و بدين ترتيب اولين ماهواره بومي جمهوري اسلامي ايران آماده پرتاب شد.